Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

Ο Σταυρός μας.


Κύριε, είναι πολύ βαρύς... Σε παρακαλώ μίκρυνέ τον λίγο




Κύριε, σε παρακαλώ μίκρυνέ τον λίγο ακόμαΘα μπορώ να τον μεταφέρω καλύτερα


Κύριε, σε ευχαριστώ τόσο πολύ

Τι;

Ας Τον χρησιμοποιήσουμε σαν γέφυρα και ας περάσουμε απέναντι...

Αχ! είναι πολύ κοντός και δεν μπορώ να περάσω...


Παραπονιόμαστε για το σταυρό που σηκώνουμε, αλλά δεν αντιλαμβανόμαστε ότι αυτός μας προετοιμάζει για τον γκρεμό που μπορεί να βρεθεί στο δρόμο μας, Ότι ο Θεός μπορεί να δει κι εμείς όχι. Όποιος και να είναι ο σταυρός μας, Όποιος ο πόνος μας, Πάντα υπάρχει λιακάδα μετά τη βροχή. Ίσως σκοντάψουμε, ίσως πέσουμε. Αλλά ο Θεός είναι πάντα έτοιμος να απαντήσει στο κάλεσμά μας. Ξέρει κάθε πόνο της καρδιάς μας, Βλέπει κάθε δάκρυ μας, Μια λέξη από τα χείλη Του, ηρεμεί κάθε φόβο. Οι λύπες μας ίσως διαρκέσουν όλη τη νύχτα Αλλά ξαφνικά εξαφανίζονται με το φως της αυγής. Ο Σωτήρας περιμένει κάπου επάνω να μας δώσει τη χάρη Του, και να μας στείλει την αγάπη Του.

Ας γεμίσει ο Θεός τη μέρα μας με ευλογία

Αναγνώστες