Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009





Χριστός Ανέστη Αδελφοί


Χριστός γαρ εγερθείς εκ νεκρών απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο, Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τούς αιώνας των αιώνων, Αμήν.


(Κατηχητικός λόγος του αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Ιερός Ναός αγίου Ανδρέου Αιγίου


Ο περικαλλής Ιερός Ναός του Αγίου Ανδρέου βρίσκεται Β.Δ. απ’ το κέντρο του Αιγίου (στην παλαιά αγορά) και κτίσθηκε προ του 1700 όπως αποδεικνύεται από το Βενετικό χάρτη της εποχής.
Άλλη παλαιά καταγραφή του Ιερού Ναού βρίσκουμε στο σχέδιο πόλεως της τότε λεγομένης Βοστίτσας (Αίγιον) με χρονολογία σύνταξης Δεκέμβριος του 1836.
Ο Ιερός Ναός ήταν μετόχι της Ιεράς Μονής Ταξιαρχών με το ομώνυμο προς αυτή όνομα, όπου είναι καταγραμμένο στον
κώδικα της Ιεράς Μονής στις σελίδες 27 και 86 με ημερομηνία 28 Απριλίου και 3 Μαΐου του 1834.
Κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας ο μικρός τότε Ιερός Ναός είχε μετατραπεί σε ʺΤζαμίʺ. Αργότερα ανακτήθηκε και ξανακτίσθηκε εκ βάθρων δια συνδρομής των τιμιωτάτων αρχόντων Ηλία Βάβαλη, Παναγή Παπαβασιλείου και Κωνσταντίνου Ν. Καρβέλα το 1893.
Ο σημερινός Ιερός Ναός, είναι έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερν. Τσίλλερ, αλλά ενδέχεται να είναι έργο του Έλληνα αρχιτέκτονα Θεόδωρου Διαμαντοπούλου όπου και χρονολογείτε κατά τον μήνα Απρίλιο του 1893.
Ο Ιερός Ναός Εγκαινιάστηκε την α΄ Νοεμβρίου του 1898 από τον Αρχιεπίσκοπο Ηλίας και Πατρών Ιερόθεο.
Ο ρυθμός του Ιερού Ναού είναι Βασιλική σταυρική ή σταυρόσχημη, πετρόκτιστη με κεραμοπλαστική διακόσμηση στα αετώματα (οδοντωτές ταινίες) αλλά και στους τοίχους σχηματίζοντας ποικίλα σχέδια. Τα περίτεχνα κωδωνοστάσια του φέρουν κεραμικά θωράκια διάτρητα σε σχήμα κύκλου με εγκάρσιους σταυρούς.
Στα μαρμάρινα θυρώματα αναφέρονται τα ονόματα, του ευεργέτου Ηλία Βάβαλη με την χρονολογία 1898 (Νοτίως του Ναού) και από την Βόρεια πλευρά του Ναού υπάρχει κι έν᾿ άλλο θύρωμα στο οποίο αναφέρετε το όνομα του άλλου μεγάλου ευεργέτου Κωνσταντίνου Ν. Καρβέλα με χρονολογία 1893.
Οι εικόνες του τέμπλου έχουν φιλοτεχνηθεί από γνωστούς αγιογράφους όπως: τον Κωνσταντίνο Φανέλλη, από μοναχούς της Σκήτης της Αγ. Άννης του Αγίου Όρους αλλά και από τον Σταθόπουλο, ενώ ο Παντοκράτορας Ιησούς Χριστός φιλοτεχνήθηκε δια χειρός του Δημητρίου Κ. Φανέλλη.
Σε όλα αυτά τα χρόνια έχουν φιλοτεχνήσει διάφοροι αγιογράφοι όπως ο Δέλλας, Ν. Ανδρεάδης κ.α.
Λείψανα αγίων: Ο Ιερός Ναός έχει την τιμή να κατέχει τα πανσεβάσμια Λείψανα των αγίων Θεοδώρου του Τήρωνος, και Θεοδώρου του Στρατηλάτου, μικρό τεμάχιο ενός εκ των 14.000 χιλιάδων νηπίων των υπό Ηρώδου αναιρεθέντων, του αγίου Νεκταρίου επισκόπου Πενταπόλεως του θαυματουργού, του αγίου Ιερομάρτυρος Βλασίου, του αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, και του αγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου του εξ Ιωαννίνων.
Διατελέσαντες Ιερομόναχοι ως μετόχι της Ιεράς Μονής Ταξιαρχών
Ιερώνυμος (Ιερομόναχος)
Αυξέντιος (Ιερομόναχος)
Χριστόφορος (Ιερομόναχος)
Αμφιλόχιος (Ιερομόναχος)
Γερβάσιος (Ιερομόναχος)
Διατελέσαντες Ιερείς ως ενορία Αγίου Ανδρέου.
Βασίλειος Παπαγεωργόπουλος
Χαράλαμπος Παπαγεωργόπουλος.
Ηλίας Καψιώτης.
Κωνσταντίνος Φιλιππακόπουλος
Αντώνιος Μπάμης
Αριστείδης Κουτσόπουλος
Διατελέσαντες Εκκλησιαστική Σύμβουλοι
1. Ι. Δουδούμης.
2. Ν. Λαμπρόπουλος
3. Α. Τσουμπός
4. Κ. Καραλής
5. Γ. Τσουκαλάς
6. Δ. Κατσαρός
7. Γ. Κόνιαρης
8. Ι. Κανελλόπουλος
9. Δ. Δάλλας
10. Α. Κόνδης
11. Α. Μπαζωτόπουλος
12. Χ. Καρούζος
13. Ι. Δαβαρίας
14. Α. Μελέγκος
15. Γ. Μητρόπουλος
16. Η. Παναγός
17. Δ. Σκίτσας
18. Χ. Μιχαλόπουλος
19. Ε. Σταθακόπουλος
20. Α. Λουκάτος
21. Λ. Μπαζωτόπουλος
22. Μ. Γριβέρης
23. Λ. Νικολόπουλος
24. Π. Δούκας
25. Δ. Αλεξανδρόπουλος
Διατελέσαντες Ιεροψάλτες
1. Σ. Ψαρρός
2. Ι. Ψαρρός
3. Ν. Γιαννακόπουλος
4. Ι. Κουτρόπουλος
5. Γκρεκιότου
7. Αθ. Ψαρρός
8. Σ. Περιστέρης
6. Σ. Μητρόπουλος
9. Σ. Μετζελόπουλος
10. Μαυρόπουλος
11. Ι. Σπηλιοτόπουλος
12. Μπακόπουλος
13. Α. Λέτσος
14. Κ. Βασιλείου
15. Ν. Γιαννακόπουλος
16. Α. Καμπούρης
17. Παναγιώτης Χριστοδουλόπουλος
Διατελέσαντες Νεωκόροι
1. Ευθ. Πριόβολος
2. Γ. Δάλλας
3. Αθ. Μάντζης
4. Β. Πετρόπουλον
5. Α. Γιαννόπουλος
6. Α. Ψαρρά
7. Σ. Πετροπούλου
8. Μ. Αργυροπούλου
9. Δ. Τζινιέρη
Σήμερα το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο απαρτίζεται από:
1.    Πρόεδρο και εφημέριο τον αιδεσιμολογιώτατο π. Άγγελο Σπυρόπουλο
2.    Ηλία Δουδούμη, Αντιπρόεδρο Ε.Σ.
3.    Κων/νο Τσερεντζούλια, Ταμίας Ε.Σ.
4.    Παναγιώτη Δούσκα, Γραμματέας Ε.Σ.
5.    Γεώργιο Μπαζωτόπουλο, Μέλος Ε.Σ.
6.    Σπυρίδων Μουρίκη, Αναπληρωματικό Μέλος Ε.Σ.
Πλαισιώνουν σήμερα τα αναλόγια
Ο πρωτοψάλτης Γεώργιος Οικονομόπουλος
Ο λαμπαδάριος Νικόλαος Θεοδωρακόπουλος
Σήμερα νεωκόρος είναι:
κ. Ιωάννα Θεοφανίδου

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Κυριακή του Θωμά

«Φέρε τον δάκτυλόν σου ώδε»
Πολύ συχνά ακούμε ότι ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός δεν δέχεται την έρευνα, και ότι το σύνθημα του είναι το «πίστευε και μη ερεύνα».
Αυτό είναι συκοφαντία˙ και αυτούς τους συκοφάντες έρχεται να τους κατατροπώσει ο ίδιος ο Χριστός οκτώ ημέρες μετά την Ανάστασή Του.
Όπως μας λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο Χριστός εμφανίζεται στους Μαθητές Του, λέγον: Ειρήνη υμίν. Και αφού είπε αυτό, έδειξε τα χέρια Του αλλά και την πλευρά Του.
Εδώ έχουμε δύο σημεία να παρατηρήσουμε το ένα είναι το Ειρήνη σε εσάς και το άλλο είναι η απόδειξη της Αναστάσεως.
Τον πρώτο λόγο που είπε ήταν να ειρηνέψει οι ψυχή τους διότι φοβόντουσαν τους Εβραίους και γι’ αυτό είχαν κρυφτεί στο ανώγειο˙ το δεύτερο το έκανε διότι υπήρχε αμφισβήτηση στο αν όντως αναστήθηκε ο Χριστός και αυτό διότι αμέσως μετά την ανάστασή Του διέδωσαν ψευδέστατα, οι Ρωμαίοι φύλακες του Τάφου, ότι ενώ κοιμόντουσαν ήρθαν οι μαθητές Του τη νύκτα και έκλεψαν το σώμα Του.
Τώρα βέβαια θα αναρωτιέστε είναι δυνατόν οι Μαθητές να μην ήξεραν αν έκλεψαν το σώμα του Χριστού;
Η απάντηση είναι ότι δεν ήξεραν διότι ο Χριστός δεν είχε μόνο τους Δώδεκα Μαθητές αλλά και άλλους που ήσαν κρυφοί. Θυμηθείτε το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον που λέγομεν την Μ. Παρασκευή «ηρώτησε τον Πιλάτον ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, ών μαθητής του Ιησού, κεκρυμμένος δε δια τον φόβο των Ιουδαίων…», αλλά μαθητής κεκρυμένος ήταν και ο Νικόδημος και άλλοι που όμως φοβόντουσαν μην αποσυνάγωγοι γινόντουσαν.
Ο Χριστός ως καρδιογνώστης κατάλαβε την αμφισβήτηση των μαθητών του και αμέσως τους δείχνει τα χέρια και την πλευρά Του για να τους αποδείξει ότι είναι Αυτός που εσταύρωσαν οι Εβραίοι και Αναστήθηκε.
Όμως δεν ήταν όλοι οι Μαθητές εκεί, όπως μας διηγείται το Ιερόν Ευαγγέλιον, έλειπε ο Θωμάς ο λεγόμενος Δίδυμος.
Όταν επέστρεψε ο Θωμάς οι Συμμαθητές του έτρεξαν με χαρά να του ανακοινώσουν ότι είδαμεν τον Διδάσκαλο ήρθε και είδαμεν τον Αναστημένο Χριστό.
Τότε ο Θωμάς δείχνει φανερά πλέων την απιστία και την αμφισβήτησή του, λέγοντας ότι «αν δεν δω με τα μάτια μου και δεν ακουμπήσω με τα χέρια μου τα σημάδια που άφησαν τα καρφιά αλλά και αν δεν ακουμπήσω με τα χέρια μου την πλευρά του που την είχε τρυπήσει με την λόγχη ο Ρωμαίος στρατιώτης δεν πιστεύω ότι είναι αυτός ο Χριστός».
Μετά από οκτώ ημέρες επισκέφτηκε ξανά ο Χριστός τους Μαθητές του και τους λέγει «Ειρήνη υμίν».
Βλέποντας ο Χριστός τον Θωμά του λέγει «φέρε τον δάκτυλόν σου ώδε, και ίδε τας χείρας μου και φέρε την χείρα σου και βάλε εις την πλευράν μου, και μη γίνου άπιστος αλλά πιστός» δηλαδή είπε στον Θωμά ακούμπα με το δάκτυλό σου τις πληγές των χεριών μου και με τα μάτια σου θα δεις όλες τις πληγές μου και μην αφήνεις τον εαυτό σου να κυριευθεί από την απιστία αλλά με τις αποδείξεις αυτές γίνε πιστός.
Και αποκρίθηκε ο Θωμάς λέγοντάς του: «Ο Κύριος μου και ο Θεός μου».
Ο Ορθόδοξος χριστιανισμός αγαπητοί μου αδελφοί δεν φοβάται την έρευνα, μάλιστα, έχει παράπονο γιατί οι άνθρωποι δεν ερευνούν, δεν πλησιάζουν να ψηλαφήσουν τον Χριστό αλλά και να τον γνωρίσουν.
Ο Χριστός λέγει προς όλους: «ψηλαφήσετέ με και ίδετε», «γεύσασθε και ίδετε», «έρχου και ίδε», «μελετάτε τας γραφάς», όποιος είναι απροκατάληπτος, στην έρευνά του, θα ανακαλύψει οπωσδήποτε την αλήθεια, όπως συνέβη και με τον απόστολο Θωμά, τον πρώτο που θέλησε με ειλικρίνεια να ερευνήσει το θαύμα της Αναστάσεως.
Ο απόστολος Πέτρος στην δεύτερη επιστολή του γράφει «ου γαρ σεσοφισμένοις μύθοις εξακολουθήσαντες, εγνωρίσαμεν υμίν την του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού δύναμιν και παρουσίαν, αλλ’ επόπται γενηθέντες της εκείνου μεγαλειότητος», δηλαδή σε ελεύθερη απόδοση «δεν ακολουθήσαμε μύθους πλεγμένους με φαινομενικές σοφίες, αλλά σας γνωστοποιούμε την δύναμη και την μέλλουσα ένδοξο παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, επειδή είδαμε με τα μάτια μας την μεγαλειότητα εκείνου».
Εμείς οι χριστιανοί δεν πιστεύουμε σε φανταστικές ιστορίες και μύθους, αλλά σε αποδεδειγμένη αλήθεια. Πρώτοι οι απόστολοι από την προσωπική τους διαπίστωση και βεβαιότητα κήρυξαν τον αναστημένο Χριστό «εις πάντα τα έθνη» ως αυτόπτες και αυτήκοοι και σφράγισαν τη μαρτυρία τους με το ίδιο τους αίμα.
Αλλά και οι μάρτυρες πήραν το στέφανο της δόξης διότι πίστευσαν στον Αναστημένο Ιησού Χριστό, μπορεί να μην ήταν αυτήκοοι ή αυτόπες αλλά ο Κύριος είπε «μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες»,
Η Ανάσταση του Χριστού μας είναι γεγονός αποδεδειγμένο, ψηλαφητό, και αναντίρρητο.
Τη σημερινή ομιλία όμως θα κλείσει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγον «έμαθον αφ’ ων είδον μη λογοθετείν˙ έμαθον αφ’ ων εψηλάφησα προσκυνείν, μη ζυγομαχείν, ένα Κύριον και Θεόν επίσταμαι, τον Δεσπότην Χριστόν…» δηλαδή πιστεύω στα μάτια μου και στα χέρια μου και με δίδαξαν να μην κρίνω, ψηλάφησα και έμαθα να προσκυνώ και όχι να φιλονικώ ένα Κύριο και Θεό γνωρίζω τον Δεσπότην Χριστό.
Έτσι αγαπητοί μου αδελφοί θα ήθελα να ψάξουμε μέσα στις καρδιές μας να βρούμε τον Αναστημένο Χριστό, να τον ψηλαφήσουμε, να τον ακουμπήσουμε, ώστε να αναφωνήσουμε ότι και ο απόστολος Θωμάς
«Ο Κύριος μου και ο Θεός μου». ΑΜΗΝ.

Η ακολουθία του θείου πάθους


Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω τής νυκτός"
έψαλλαν οι καλλίφωνοι ιεροψάλτες του Ιερού Ναού μας στο Νυμφίο της Εκκλησίας



Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας» πραγματοποιήθηκε η ακολουθία των παθών του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού







μετά το τέλος της ακολουθίας των παθών οι ευλαβείς ενορίτες στολίζουν τον Επιτάφιο

Κυριακή, 12 Απριλίου 2009

Ομιλία διά τον «Νέο» Τάφο του Χριστού

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2006
Στις τηλεοράσεις μας κατά καιρούς ακούμε διάφορες ανακαλύψεις, προ πέρσι είχε το απόκρυφο ευαγγέλιο του Ιούδα, πέρσι είχαμε τον κώδικα Da Vinci φέτος έχουμε τον «τάφο του Χριστού, τα οστά του, τα οστά της γυναίκας του αλλά και του γιου του με το όνομα Ιούδα».
Όλα αυτά αγαπητοί μου αδελφοί είναι ασύστολα ψεύδη, και συκοφαντίες κατά του προσώπου του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού.
Θα σας παραθέσω ένα απόσπασμα από την προφητεία που είπε ο άγιος Συμεών ο Θεοδόχος όταν υποδέχτηκε το Θείο Βρέφος στην αγκαλιά του: «ιδού ούτως κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον».
Έτσι ο Χριστός κατά την περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής να μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω μια φράσει «πουλάει» και «πουλάει» όχι μόνο στις Χριστιανικές κοινότητες αλλά και στους αλλόθρησκους και κυρίως σε αυτούς που των σταύρωσαν.
Νιώθω την ανάγκη να αντικρούσω αυτό το βέβηλο και βλάστημο ντοκιμαντέρ στην αγάπη σας.
Πρώτον: Ας κάνουμε μια ιστορική αναδρομή για τον Πανάγιο Τάφο. Ο Πανάγιος Τάφος είναι το ιερότατο, το αρχαιότερο, το σπουδαιότερο, το μεγαλοπρεπέστατο και το πιο ένδοξο μνημείο της Χριστιανικής πίστεως.
Τοπογραφικά ο Ναός της Αναστάσεως βρίσκεται στο κέντρο της Ιερουσαλήμ στην παλαιά πόλη. Είναι κτισμένος στο λόφο του λεγομένου Γολγοθά εκεί όπου έγιναν όλα τα σωτηριολογικά γεγονότα: δηλαδή, η Σταύρωση, η Ταφή και η Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Αρχιτεκτονικά το μνημείο, αποτελείται από πολλά κτήρια που είναι ενωμένα μεταξύ τους ενώ εσωτερικά βρίσκουμε Εκκλησίες, παρεκκλήσια, προσκυνήματα, υπόγεια αλλά και βοηθητικούς χώρους.
Οι Ιεροί χώροι του Γολγοθά και του Τάφου του Χριστού, στο Ναό της Αναστάσεως βρίσκονται στα αυθεντικά τοπογραφικά σημεία που έλαβαν χώρα τα γεγονότα και έχουν εντοπιστεί από συμβολική και θεολογική συνάφεια.
Σύμφωνα με μαρτυρίες της Καινής Διαθήκης ο Ναός κτίσθηκε εκεί όπου σταυρώθηκε, τάφηκε, και αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός.
Το 135μ.Χ. ο Τίτος ανοικοδομεί την Ιερουσαλήμ και το 137μ.Χ. ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ανδριανός, σκέπασε μα χώματα τον Γολγοθά και τον Τάφο του Χριστού σύμφωνα με την παράδοση έχτισε ναό προς τιμή της Αφροδίτης για να εμποδίσει την μετάβαση των πρώτων Χριστιανών προσκυνητών.
Στο σημείο εκείνο κτίζει ειδωλολατρικούς ναούς και δημόσια κτίρια και ονομάζει την νεόκτιστη πόλη Αιλία Καπιτωλίνα.
Το 326μ.Χ η Αγία Ελένη βρίσκει τον Τίμιο Σταυρό, με το γνωστό θαυματουργικό τρόπο, εκεί έχτισε μαζί με τον Γιό της Μέγα Κωνσταντίνο τον πρώτο Ναό, κατεδαφίζοντας πρώτα τα Ρωμαϊκά κτήρια. Ο πρώτος αυτός Ναός ονομάστηκε «Κωνστανίνειος Βασιλική» και ήταν ο μεγαλοπρεπέστατος και ο ομορφότερος Ναός που κτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Ζηνόβιο.
Πάνω από τον Τάφο έγινε κυκλικό οικοδόμημα όπου ονομάστηκε «Ροτόντα» και επικοινωνούσε με μια τεράστια βασιλική, όπου ήταν το σημείο όπου βρήκαν τον Τίμιο Σταυρό.
Ο ιστορικός Ευσέβιος στο βιβλίο του «Βίος Κωνσταντίνου» δίνει λεπτομερή περιγραφή για το σχήμα και τον πλούσιο διάκοσμο από μάρμαρα, μωσαϊκά, χρυσό και ασήμι.
Μιλά επίσης και για τα εγκαίνια του Ναού πού έγιναν στις 13 Σεπτεμβρίου του 336μ.Χ. από τους επισκόπους που πήραν μέρος στην Σύνοδο της Τύρου.
Αυτή είναι μια μικρή απάντηση όσο αφορά την γνησιότητα του Παναγίου Τάφου και τεκμηριώνονται με τον πρώτο Εκκλησιαστικό ιστορικό συγγραφέα Ευσέβιο Καισαρείας αλλά και με τα αμέτρητα Θαύματα αλλά με το κυριότερο θαύμα που είναι το άγιο Φώς που βγαίνει κάθε Μεγάλο Σάββατο στις 12 το μεσημέρι.
Όμως ας περάσουμε λίγο στην βαθύτερη θεολογία για να σας τεκμηριώσω το γιατί δεν δίνατε ο Χριστός να ήταν παντρεμένος: κατ' αρχήν ο Χριστός είχε δύο Φύσης αυτή την ανθρώπινη και την Θεϊκή οι δύο Φύσης του ήταν σε ένα πρόσωπο δηλαδή οι Φύσης του ήταν αδιαιρέτως, ατρέπτως, αμερίστως, ασυγχύτως, δηλαδή Θεολογικά αυτό ονομάζεται υποστατική ένωση των δύο Φύσεων.
Ας πάρουμε όμως χώρια την ανθρώπινη φύση να την αναλύσουμε: Ο Χριστός είχε την προ πτωτική ανθρώπινη φύση δηλαδή την αναμάρτητη ανθρώπινη Φύση, αυτή που είχε ο Αδάμ πριν την πτώση.
Ο Χριστός είχε τα φυσικά και αδιάβλητα πάθη δηλαδή όπως λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ήταν η πείνα, η δίψα, ο κόπος, ο πόνος, το δάκρυ, η φθορά, η αποφυγή του θανάτου, η δειλία, η αγωνία και άλλα ο Χριστός τα είχε όλα αυτά εκτός από την αμαρτία, η οποία δεν είναι φυσική αλλά επίκτητη, η αμαρτία προέρχεται από την διαβολική σπορά στην ανθρώπινη προαίρεση.
Επίσης η σεξουαλική πράξη δεν υπήρχε στον Παράδεισο ο Αδάμ και η Εύα δεν είχαν την ανάγκη αυτή διότι ήταν κατ' εικόνα ημετέραν και καθ' ομοίωσιν του Θεού.
Η πράξη αυτή προήλθε μετά την πτώση στον άνθρωπο, και όπως μας λέγει το βιβλίο της Γενέσεως ο Αδάμ και η Εύα τεκνοποίησαν μετά από την πτώση και την εξορία τους από τον Παράδεισο.
Άρα όπως προ είπα ο Χριστός αφού πήρε την προ πτωτική ανθρώπινη φύση δεν είχε ανάγκη η καλύτερα δεν είχε την γενετήσια ορμή. Άρα ο Χριστός δεν είχε ανάγκη να παντρευτεί ούτε την ανάγκη να έχει απογόνους.
Τώρα όσο αφορά για τα λείψανα (οστά) του Χριστού τα οστά της γυναίκας του αλλά και του γιου του με το όνομα Ιούδα είναι μία ακόμη βλασφημία αφενός μεν όπως σας προ είπα ο Χριστός δεν είχε ούτε γυναίκα αλλά ούτε παιδί, αφετέρου δε ο Χριστός αναστήθηκε και μάλιστα έχουμε το χειροπιαστό αποδεικτικό και αυθεντικό στοιχείο τον αγαπημένο μαθητή «ον ηγάπα ο Ιησούς» τον ευαγγελιστή Ιωάννη όπου λέγει: στο κ΄ (20) κεφάλαιο και στο 3 έως το 10ο στίχο: «Εξήλθεν ουν ο Πετρος και ο άλλος μαθητής, και ήρχοντο εις το μνημείον. 4 έτρεχον δε οι δύο ομού• και ο άλλος μαθητής προέδραμε τάχιον του Πετρου και ήλθε πρώτος εις το μνημείον, 5 και παρακύψας βλέπει κείμενα τα οθόνια, ου μέντοι εισήλθεν. 6 έρχεται ουν και Σιμων Πετρος ακολουθών αυτώ, και εισήλθεν εις το μνημείο και θεωρεί τα οθόνια κείμενα, 7 και το σουδάριον, ο ην επί της κεφαλής αυτού, ου μετά των οθονίων κείμενον αλλά χωρίς εντετυλιγμένον εις ένα τόπον. 8 τότε ουν εισήλθε και ο άλλος μαθητής ο ελθών πρώτος εις το μνημείον, και είδεν και επίστευσεν• 9 ουδέπω γαρ ήδεισαν την γραφήν ότι δει αυτόν εκ νεκρών αναστήναι. 10 απήλθον ουν πάλιν προς εαυτούς οι μαθηταί».
Έτσι πιστεύω ότι σας έδωσα μια μικρή απάντηση στα καινοφανή ερωτήματα αυτού του βλάσφημου ντοκιμαντέρ.

Αναγνώστες