Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Κυριακή της Απόκρεω

«…όταν δε έλθη ο υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού καὶ πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ᾿ αυτού, τότε καθίσει επί θρόνου δόξης αυτού, καὶ συναχθήσεται έπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη…» μας λέγει η σημερινή Ευαγγελική περικοπή.
Κάποτε, όταν ο Θεός το αποφασίσει, όλοι μας, αγαπητοί μου αδελφοί, θα δώσουμε λόγο των πράξεών μας στον δημιουργό των απάντων.
Μας λέγει ο Κύριος, ότι θα έλθει στο κόσμο για δεύτερη φορά, με όλη τη μεγαλοπρέπεια και τη δόξα Του και με όλους τους Αγγέλους μαζί, για να κρίνει, όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους.
Ο ιερός Χρυσόστομος έκθαμβος από την φοβερά εικόνα λέγει «πάντες γαρ οι άγγελοι παρέσονται μετ’ αυτού, φησί, και αυτοί μαρτυρούντες όσα διηκονήσαντο πεμπόμενοι παρά του Δεσπότου προς την των ανθρώπων σωτηρία».
Ο θείος Κριτής θα κρίνει εκείνους που έχουν κοιμηθεί από καταβολής κόσμου, και τα λόγια του Χριστού ως αστραπή διαχέονται την σκέψη μου «εν η πάντες οι εν τοις μνημείοις ακούσονται της φωνής αυτού, και εκπορεύσονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωής, οι δε θα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως» αλλά θα κριθούν και οι ζωντανοί˙ μας το λέγει ο απόστολος Παύλος απευθυνόμενος προς στους Θεσσαλονικείς «ότι αυτός ο Κύριος εν κελεύσματι, εν φωνή αρχαγγέλου και εν σάλπιγγι Θεού... και οι νεκροί εν Χριστώ αναστήσονται πρώτον, έπειτα ήμείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι άμα συν αυτοίς αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις αέρα, και ούτω πάντοτε συν Κυρίω εσόμεθα».
Όλοι θα παρουσιαστούμε μπροστά Του και Εκείνος, ως δίκαιος Κριτής, θ’ αποδώσει σ’ έναν έκαστο τη Δικαιοσύνη «οι καλά πράξαντες εν χαρά χαίρουσι, προσδοκώντες μισθόν λήψεσθαι, οι αμαρτήσαντες, τρέμουσι δεινώς ολολύζοντες, εις κόλασιν πεμπόμενοι, καί των εκλεκτών χωριζόμενοι»
Τούτο είναι απόφαση και υπόσχεση του Θεού σ’ εμάς, την οποία, οπωσδήποτε θα πραγματοποιήσει.
Απαίτηση λοιπόν, της δικαιοσύνης τού Θεού είναι η μέλλουσα κρίση και ανταπόδοση.
Γιατί ο Θεός δεν είναι μόνο αγάπη και μακροθυμία, είναι και Κριτής, και με τη δικαιοσύνη Του θα κρίνει τον κόσμο.
Το ουράνιο και φοβερό αυτό δικαστήριο είναι απαραίτητο. Το ζητάει η πανανθρώπινη πίστη, η οποία έχει ανάγκη της δικαιοσύνης.
Το ζητάνε τα δάκρυα και οι αναστεναγμοί των αδικουμένων αδελφών, το ζητάει κάθε αρετή, και κάθε δικαιοσύνη που στο κόσμο αυτό καταπατείται.
Το θέλει η ανθρώπινη συνείδηση, για να συντριβούν οι πύργοι της κακίας, της αδικίας, της ασέβειας, του εγκλήματος και της διαφθοράς, που αγέρωχοι υψώνονται μέσα στη κοινωνία.
Είναι λοιπόν απαραίτητο το Θείο Δικαστήριο, για να μη μείνει το κακό αθάνατο και η αμαρτία να βασιλεύει αιώνια στο κόσμο.
Πόσες φορές οι δικαστές, αδελφοί μου, επηρεάζονται και πιέζονται από τους ισχυρούς της ημέρας, ώστε πολλές φορές να κάνουν το αντίθετο απ’ ότι τους λέγει η συνείδησή τους;
πόσες φορές τ’ ανθρώπινα δικαστήρια πλανώνται και βγάζουν εσφαλμένες αποφάσεις;
Οι ανθρώπινοι νόμοι δεν είναι πάντοτε δίκαιοι.
Οι δικαιοσύνη των ανθρώπων μοιάζει με τον ιστό της αράχνης που συλλαμβάνει μόνο τα μικρά έντομα, ενώ τα μεγάλα τ’ αφήνει και παρέρχονται. Οι μεγάλοι είναι ισχυροί και ξεφεύγουν, ενώ οι μικροί τιμωρούνται.
Καταπάτηση κάθε ιδέας δικαιοσύνης γίνεται στο κόσμο.
Πόσες περιπτώσεις ανηθικότητας μένουν ατιμώρητες από τους νόμους των ανθρώπων, φανταστείτε ότι γνωστός γυναικολόγος της Πάτρας λέγει ότι: «κάθε μήνα στην Πάτρα γίνονται πάνω από 350 εκτρώσεις ενώ λίγες μέρες μετά την καρναβαλική περίοδο, αυξάνονται κατά 15%». Ποιος τιμωρήθηκε για την ασπλαχνία της σφαγής αυτής;
Πόσοι γονείς τιμωρήθηκαν γιατί παραμέλησαν την ανατροφή των παιδιών τους; όλα περνούν απαρατήρητα και ατιμώρητα εδώ στη γη.
Όμως δεν θα παραμείνουν απαρατήρητα και ατιμώρητα στο θείο Δικαστήριο.
Καμία λοιπόν αμφιβολία για τη μέλλουσα κρίση.
Ο Δίκαιος Κριτής θα καθίσει «επί θρόνου δόξης αυτού» και οι «κατηγορούμενοι», όλοι εμείς, θα παρουσιαστούμε μπροστά του, χωρίς μάρτυρες και υπερασπιστές.
Και τότε «Βίβλοι ανοιγήσονται, φανερωθήσονται πράξεις, ανθρώπων επίπροσθεν, τού αστέκτου Βήματος».
Το παραπέτασμα του εγωισμού μας και η λεοντή της «αγιότητας» μας θα πέσουν και τότε όλες οι πράξεις μας και οι αμαρτίες μας θα φανερωθούν μπροστά μας.
Κι’ αμέσως θ’ αρχίσει το δικαστήριο για ν’ αποδοθεί η δικαιοσύνη του Θεού.
Θείο το δικαστήριο και δίκαιος ο Κριτής.
Με τη σκέψη ότι η δικαιοσύνη του Θεού θ’ αποδοθεί «την φοβερά ημέρα της κρίσεως» ας πορευόμαστε τις ημέρες της ζωής μας με έργα αρετής και αγάπης.
Τις σκέψεις μας, τις αποφάσεις μας και τις πράξεις μας να τις ρυθμίζει η σκέψη της μελλούσης Κρίσεως.
Να παρακαλούμε αδελφοί μου τον Θεό λέγοντας Του: «…μόνε φιλάνθρωπε Σωτήρ, ο Βασιλεύς των αιώνων, πριν το τέλος φθάση, διά της μετανοίας επιστρέψας, ελέησόν με».
Έτσι ώστε αγαπητοί μου αδελφοί δια της μετανοίας να βρεθούμε κι εμείς μεταξύ εκείνων που θ’ ακούσουν τη φωνή του Κυρίου να μας λέγει: «δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασνένην υμίν βασιλείαν». Αμήν!!!

Αναγνώστες