Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Kείμενο του Αγίου Ιουστίνου του φιλοσόφου και μάρτυρα

Kείμενο του Αγίου Ιουστίνου του φιλοσόφου και μάρτυρα (βασανίστηκε από κάποιους σας εσένα) «έλθετε λοιπόν, άνδρες Έλληνες, και σοφία απαραμιλλήτω κοινωνήσετε. Και θειω λόγω παιδεύθητε, και μάθετε, βασιλέα άφθαρτον, και τούτους τους ήρωας επίγνωτε ουχ ότε λαοίς φόνον εργαζομενους. Αυτός γαρ ημών, ου βούλεται σωμάτων αλκήν, και τύπων ευμορφίαν, ουδέ ευγενείας φρύαγμα, αλλά ψυχήν τε καθαράν, οσιότητι τετειχισμένην, ήδη δε διηνεκώς επιστατών ημίν ο θείος Λόγος, και τα του βασιλέως ημών συνθήματα, πράξεις θείας, ως δια Λόγου δυνάμεως εις ψυχήν διικνουμένης, ως σάλπιγξ ειρηνικής ψυχής πολεμουμένης, ω παθών δεινών φυγαδευτήριον, ω πυρός εμψύχου σβεστικόν διδασκάλιον. Ήτις ου ποιητάς ποιεί, ου φιλοσόφους κατασκευάζει, ουδέ ρήτορας δεινούς. Αλλά, παιδεύουσα, ποιεί τους θνητους αθανάτους, τους βροτούς θεούς, εκ γης δε μετάγει εις τους υπέρ Όλυμπον όρους. Έλθετε, παιδεύθητε, γένεσθε ως εγώ. Ότι καγώ ήμην ως υμείς. Ταύτά με είλε, το τε της παιδείας ένθεον και το του Λόγου δυνατόν. Ότι καθάπερ επαοιδός αγαθός, εκ φωλεού εξερπύσαι ποιήσας, φυγαδεύει δεινόν ερπετόν, ούτως ο Λόγος εξ αυτών των της ψυχής μυχών τα δεινά της αισθήσεως απελαύνει πάθη, πρώτον επιθυμίαν, δι’ ης παν δεινόν φύεται, έχθραι, έρεις, ζήλος ερίθειαι, θυμοί, και τα όμοια τούτοις. Επιθυμίας ούν απελαθείσης, εύδιος η ψυχή και γαληνιώσα γίνεται. Περιλυθείσα δε των περί τον τράχηλον αυτής κακών περιρρεόντων, απέρχεται προς τον ποίσαντα αυτήν. Δει γάρ αποκατασταθήναι όθεν απέστη, όθεν τις εγένετο, η εστιν».

Αναγνώστες