Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

Κυριακή της Πεντηκοστής

«Τούτο δε είπε περί του πνεύματος, ου έμελλον λαμβάνειν οι πιστεύοντες εις αυτόν»
Η σκηνοπηγία ήταν μια από τις μεγαλύτερες και ωραιότερες γιορτές των Ιουδαίων. Η τελευταία ημέρα της, ήταν η πιο επίσημη από τις άλλες.
Κατά την ημέρα αυτή, ολόκληρος ο λαός παρακολουθούσε μια μεγαλειώδη πομπή κατά την οποία, αντηχούσαν ψαλμοί, αλαλαγμοί, και σαλπίσματα των ιερέων. Ο αρχιερέας κρατούσε μια χρυσή στάμνα που περιείχε νερό από τη κολυμβήθρα του Σιλωάμ, και επίσης γινόταν η αιματηρή θυσία στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος στο Ναό του Σολομώντα.
Κατά την ημέρα λοιπόν αυτή, ο Κύριος, που βρισκόταν ανάμεσα στο πανηγυρίζοντα αυτό λαό, παίρνει αφορμή απ’ όσα συνέβαιναν εκεί, κι αρχίζει να διδάσκει και να λέγει: «Εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω», δηλαδή, τους λέγει, όποιος διψάει και θέλει να πιει νερό, όχι υλικό, αλλά άϋλο και πνευματικό ας έλθει κοντά μου.
Με τα λόγια αυτά, αποσπά τη προσοχή τους από τη τυπολατρία, στην οποία είχε καταντήσει η Ιουδαϊκή θρησκεία και τους διδάσκει τη νέα, τη πνευματική αποκάλυψη του Ευαγγελίου.
Ο Κύριος, τους μίλησε για τη κάθοδο του Αγίου Πνεύματος: «τούτο δε είπε περί του πνεύματος ου έμελλον λαμβάνειν οι πιστεύοντες εις αυτόν».
Ο Χριστός μας, χρησιμοποιεί το φυσικό νερό για να φανερώσει τις ιδιότητες και τα χαρίσματα του αγίου Πνεύματος.
Το νερό σβήνει τη σωματική δίψα ενώ το Άγιο Πνεύμα τη ψυχική. Το νερό καθαρίζει τα σώματα από τις ακαθαρσίες ενώ το Άγιο Πνεύμα από το ρύπο της αμαρτίας. Το νερό βοηθά στο να βλαστήσει και να καρποφορήσει η γη, ενώ το Άγιο Πνεύμα βοηθά στο να βλαστίζει και καρπίζει τους ωραίους καρπούς της δικής μας ψυχής, όπως ωραία μας λέγει ο Απόστολος Παύλος ο καρπός του Πνεύματος «εστιν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια».
Ολόκληρη η σοφία του κόσμου, ο πολιτισμός και η πρόοδος, μ’ όλα τ’ αγαθά που φέρνει στην ανθρωπότητα, δε μπορεί ν’ αντικαταστήσει τη σημασία και το έργο του Αγίου Πνεύματος.
Το Άγιο Πνεύμα μας εισάγει, ουσιαστικά, σε μια νέα ζωή, εντελώς διαφορετική κάνει σοφούς εκείνους που δεν γνωρίζουν γράμματα κι επιστήμες, αλλά ξέρουν να πιστεύουν, να προσεύχονται και να τελειοποιούνται.
Φωτίζει τον άνθρωπο, τον ανακαινίζει κι απαλύνει τη καρδιά του. Τον γεμίζει από αισθήματα καλοσύνης, αγάπης κι ευγενείας. Του χαρίζει τη γαλήνη της συνειδήσεως, που είναι το πολυτιμότερο αγαθό στο κόσμο.
Τον κάνει να αισθάνεται τη χαρά της φιλανθρωπίας, αλλά και τη τύψη για την αμαρτωλότητά του. Του δίδει τη δύναμη εκείνη που του χρειάζεται για να τονώσει τη παραλελυμένει θέλησή του και να τη στρέψει προς το καλό και την αρετή. Το Άγιο Πνεύμα κόβει τα δεσμά της αμαρτίας και λυτρώνει τους ανθρώπους.
Είναι αλήθεια ότι, κατά την ώρα του βαπτίσματος και κυρίως του Αγίου Χρίσματος, γίνεται η δική μας Πεντηκοστή, τότε ο χριστιανός πληρούται με άγιο Πνεύμα. Αλλά και κάθε φορά που αποθέτουμε τις αμαρτίαις μας στο πετραχήλι του πνευματικού μας, γίνεται μια νέα Πεντηκοστή η δική μας, η προσωπική μας Πεντηκοστή.
Όμως, αγαπητοί μου αδελφοί, ο άνθρωπος γεύεται σήμερα τους γλυκούς καρπούς του Αγίου Πνεύματος; Η ανθρώπινη ελευθερία δυστροπεί κι αρνείται να «υποταχθεί» στο θέλημα του Θεού. Αντιδρά κι εμποδίζει την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, για την ηθική και πνευματική αναμόρφωση του ανθρώπου.
Πάθη, πειρασμοί και διάφορα δελεάσματα επιστρατεύονται για να διώξουν από τη ψυχή μας το Άγιο Πνεύμα και αυτό γίνεται για να τοποθετηθεί το πνεύμα το πονηρό στον μεγαλοπρεπή θρόνο της ψυχής μας .
Γι’ αυτό έχουμε στις μέρες μας αυτή τη κατάπτωση των ηθικών αξιών, γι’ αυτό διψούμε για τις αισθησιακές «απολαύσεις» για τις σαρκικές ικανοποιήσεις, για την κοινωνική καταξίωση, για τα χρήματα και για όλα τα εγωπαθή ανθρώπινα κοσμικά μεγαλεία.
Όλα αυτά γίνονται διότι βγάλαμε το Άγιο Πνεύμα από την ψυχή μας βγάλαμε την χάρη του Θεού και τοποθετήσαμε το σατανά στην ψυχή μας. Ζούμε και κινούμαστε λες και θα ζήσουμε αιώνια. Αφήσαμε τον Παράδεισο της ψυχής γατί θεωρήσαμε το χώμα ωφελιμότερο.
Αδελφοί μου, η Χριστιανική αποκάλυψη δημιουργεί αγωνιστές, ήρωες της αρετής και της αγάπης. Αν ο Χριστός ήρθε στην κόσμο και έγινε άνθρωπος, δεν το έκαμε απλώς για να φέρει ανάμεσά μας την Αλήθεια, αλλά προπάντων για να αφήσει ένα μοναδικό υπόδειγμα ζωής «Χριστός έπαθεν υπέρ υμών, υμίν υπολιμπάνων υπογραμμόν, ίνα επακολουθήσητε τοις ίχνεσιν αυτού» μας λέγει ο κορυφαίος Απόστολος Πέτρος.
Από τότε ως σήμερα διακριτικό γνώρισμα των γνήσιων μαθητών του Χριστού υπήρξε η μετουσίωση της Πίστεως σε έργα. Η ζωή των χριστιανών ήταν το ισχυρότερο επιχείρημα για τους Απολογητές της διωκόμενης Εκκλησίας.
Για την Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη δεν νοείτε να υπάρχει αυτονομημένη ανεξάρτητη από το Άγιο Πνεύμα θρησκευτική και πνευματική ζωή, διότι η χάρις του αγίου Πνεύματος μας κάνει αληθινούς πνευματικούς ανθρώπους.
Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος είναι μια συγκεκριμένη ενέργεια στη ζωή όλων μας και στην ιστορία της Εκκλησίας. Όλες οι αρετές και όλα τα αγαθά, κάθε ωραίο και άγιο, καθετί που αγιάζει και ομορφαίνει τη ζωή μας και τον κόσμο μας, προέρχεται από το άγιο Πνεύμα.
Με άλλα λόγια, το άγιο Πνεύμα παρέχει στους ανθρώπους μια ζωή υψηλών πνευματικών απαιτήσεων, ζωή ποιότητας θαυμαστής, δημιουργίας, χαράς και πληρότητας.
Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, χρειάζεται να γίνουμε πνευματοφόροι, ώστε να αρδεύει την ζωή μας, τις σκέψεις μας και τις αποφάσεις μας αυτό το άγιο πνεύμα. Τότε με την χάρη του αγίου Πνεύματος, όλα θα είναι εντελώς διαφορετικά, λουσμένα μέσα στο φως του Χριστού και λαμπροφόρα μέσα στο ανέσπερο φως της Πεντηκοστής.
Ας επαναλάβουμε κι εμείς σήμερα, με θέρμη ψυχής, εκείνη την αρχαία προσευχή της Εκκλησίας μας για αγιασμό, τελείωση και θέωση: «Ελθέτω το Πνευμα το Άγιον και εφ’ ημάς». Αμήν!!!

Αναγνώστες