Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

H Ανάληψη του Χριστού

Κύριός μας Ιησούς Χριστός βρίσκεται στις παραμονές των Σεπτών Παθών του. Στην Αρχιερατική του Προσευχή που απευθύνει προς τον Ουράνιο Πατέρα του, του ζητεί αυτοί που Τον πίστευσαν και Τον αποδέχθηκαν ως Σωτήρα και Λυτρωτή τους, να είναι μαζί του στους ουρανούς, εκεί όπου θα είναι και Αυτός, για να βλέπουν και να απολαμβάνουν τη δόξα του. «Πάτερ, ους δέδωκάς μοι, θέλω ίνα όπου ειμί εγώ κακείνοι ώσι μετ’ εμού, ίνα θεωρώσι την δόξαν την εμήν» (Ιω. ιζ 24).
Σαράντα ημέρες μετά την τριήμερη εκ νεκρών Ανάστασή του, «την υπέρ ημών πληρώσας οικονομίαν και τα επί γης ενώσας τοις ουρανίοις», αφήνει τον κόσμο και πορεύεται προς τον Πατέρα του (Ιω. ις 28). Λαμβάνει και ως άνθρωπος τη δόξα την οποία ως Θεός είχε αϊδίως. Ανέρχεται τώρα στον ουρανό και με την ανθρώπινη φύση του. Με την επώδυνη υπέρτατη θυσία του επάνω στο σταυρό νίκησε το θάνατο. Τώρα πλέον ως Μέγας Αρχιερεύς εισέρχεται ενδόξως στα αληθινά άγια, τον ουρανό «δια του ιδίου αίματος» (Εβρ. θ 12).
Απέκτησε αναφαίρετο δικαίωμα εισόδου στον ουρανό και καθίσταται πλέον ως Θεάνθρωπος αιώνιος μεσίτης και Αρχιερεύς μας. Ανέρχεται με πολλή λαμπρότητα, νικητής και θριαμβευτής, όπου ήταν προηγουμένως και συμπαραλαμβάνει κατά τη θεία στους ουρανούς Ανάληψή του και την ανθρώπινη φύση για να την έχει μαζί του πάντοτε. «Ουχ ως πάλιν αυτήν αφήσων, αλλ’ ως δια παντός έξων μεθ’ εαυτού» (ιερός Χρυσόστομος).
Έκπληκτος ο ουράνιος αγγελικός κόσμος Τον παρακολουθεί να ανέρχεται με τα «ερυθρά ιμάτιά» του, ποτισμένα από το τίμιο αίμα που έρρευσε επάνω στο σταυρό. Προτρέπονται να ανοίξουν τις πύλες του ουρανού, που ήταν κλεισμένες μέχρι τότε, και να γίνουν πλατύτερες και ψηλότερες για να περάσει ο Βασιλεύς της δόξης. «Άρατε πύλας, οι άρχοντες υμών, και επάρθητε, πύλαι αιώνιοι, και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης» (Ψαλ. κγ 7). Είναι ο Κύριος, ο κραταιός και δυνατός, ο δημιουργός και δεσπότης όλων.
Γεγονός λοιπόν ύψιστο η θεία Ανάληψη. Γεγονός που μας φανερώνει και τη δική μας συνανάληψη και συνανύψωση. «Αποτελών ο Χριστός την κεφαλήν της αναγεννηθείσης ανθρωπότητος, της Εκκλησίας, ώσπερ δια τινος έλκων μηχανής, εις ύψος αυτήν ανήγαγε μέγα, και αυτήν εκάθισεν εις εκείνον τον θρόνον» (ιερός Χρυσόστομος). Δηλαδή ο Χριστός αποτελεί την κεφαλή της ανθρωπότητος, της Εκκλησίας, η οποία αναγεννήθηκε με το απολυτρωτικό και σωτηριώδες έργο του.
Τώρα σαν ανυψωτική μηχανή ανύψωσε την ανθρωπότητα και την ανέβασε σε μεγάλο ύψος και την έβαλε να καθίσει σε θεϊκό θρόνο. Ο δε άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος επισημαίνει χαρακτηριστικά: «Αναφερόμενοι εις τα ύψη δια της μηχανής Ιησού Χριστού, ος εστι σταυρός, σχοινίω χρώμενοι τω Πνεύματι τω Αγίω» (Ιγνατίου, Προς Εφεσίους 9, 1). Ανερχόμαστε, λέει, και ανυψωνόμαστε στα ύψη με την ανυψωτική μηχανή του Ιησού Χριστού, που είναι ο Σταυρός, και χρησιμοποιούμε σαν σχοινί το Πνεύμα το Άγιον.
Πράγματι ο Θεός, που είναι πλούσιος σε έλεος, από την πολλή αγάπη του με την οποία μας αγάπησε, μας ανέστησε, αφού ήμασταν νεκροί εξαιτίας των παραβάσεών μας και μας ζωντάνευσε μαζί με τον Χριστό και μας έβαλε να καθίσουμε μαζί του στα επουράνια (Εφ. β 4-6).
Ο ευτελής άνθρωπος, αυτός που άκουσε από τον Θεό «γη ει και εις γην απελεύση», αυτός που φάνηκε ανάξιος της γης, που έγινε παίγνιο των δαιμόνων και χειρότερος από τα άλογα ζώα, τώρα ξεπερνά, υπερβαίνει, όλες τις βαθμίδες των κτιστών όντων. Τοποθετείται πιο πάνω και από τις αγγελικές δυνάμεις και κάθεται στα δεξιά του θρόνου του Θεού και έχει υποταγμένα όλα τα όντα (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος).
Το γεγονός της θείας του Χριστού Αναλήψεως, εκτός από τη δική μας συνανύψωση, μας αποκαλύπτει ακόμη ότι αυτά που έχασε στον Παράδεισο ο άνθρωπος, είναι κατά πολύ υποδεέστερα από αυτά που επιτεύχθηκαν με τον Χριστό. Δεν ωφέλησε ο Χριστός τόσο μόνο όσο έβλαψε ο Αδάμ, αλλά κατά πολύ περισσότερη και μεγαλύτερη είναι η ωφέλεια. «Ου τοσούτον ωφέλησε μόνον ο Χριστός, όσον έβλαψεν ο Αδάμ, αλλά και πολλώ πλέον και μείζον», λέγει ο ιερός Χρυσόστομος. Τότε έπλασε τον άνθρωπο «κατ’ εικόνα Θεού», τώρα τον ένωσε με αυτόν τον Θεό. Τότε, προσθέτει ο ιερός Πατήρ, ο άνθρωπος πήρε εντολή από τον Θεό να κυβερνά και να εξουσιάζει των ιχθύων και των θηρίων, τώρα τον ανύψωσε και τον ανέβασε πιο
πάνω από τον ουρανό.
Όλα μας πληροφορούν ότι η ένδοξη θεία Ανάληψη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού είναι και δική μας συνανύψωση. Το απολυτρωτικό έργο του με τη θεία εις ουρανούς Ανάληψη και την αποστολή του Αγίου Πνεύματος ολοκληρώνεται πλέον. Θα είχε παραμείνει ημιτελές, εάν περιοριζόταν μόνο μέχρι την τριήμερη εκ νεκρών Ανάσταση. Απόδειξη πλέον της αποδοχής από τον Θεό του έργου της συνδιαλλαγής και της συμφιλιώσεως του
Θεού με τους ανθρώπους είναι η αποστολή του Αγίου Πνεύματος και η ίδρυση επί γης της Εκκλησίας του.
Μαζί με τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη και θερμή ευχαριστία προς τον πανοικτίρμονα Κύριο μας θερμά να Τον ικετεύουμε: «Συ που με την ένδοξη Ανάληψή σου εθέωσες την ανθρώπινη φύση που έλαβες και την εδόξασες, με το να καθίσεις στα δεξιά του Πατέρα σου, αξίωσε και εμάς να βρεθούμε στα δεξιά σου μαζί με όλους τους Αγίους». Αμήν.

Αναγνώστες