Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Η ρωμαιοκαθολική Εκκλησία (β΄μέρος )

Δογματικές διαφορές:
α) Καθαρτήριο πυρ και αξιομισθία
Ο Ιησούς Χριστός δια της Σταυρικής θυσίας του ανεδείχθη «ιλασμός περί των αμαρτιών ημών[1]. Με την συντριβή και μετάνοια ο άνθρωπος συγχωρείται από την άπειρη χάρη του Θεού. Η Δυτική «Εκκλησία» παραδέχεται την αξιομισθία, ότι δηλαδή οι αρετές και τα καλά έργα της Παναγίας και των Αγίων αντισταθμίζουν την έλλειψη αντιστοίχων αρετών και καλών έργων από τους ανθρώπους. Ο απόστολος Παύλος, όμως, ρητά βεβαιώνει ότι: ο Θεός θα κρίνει τους ανθρώπους σύμφωνα με ότι έπραξαν είτε καλό είτε κακό[2]. Σύμφωνα, λοιπόν, με την καινοδοξία αυτήν, ο Πάπας εξέδιδε συγχωροχάρτια προς άφεση αμαρτιών ζώντων και νεκρών με σκοπό να συγκεντρώσει χρήματα.
Το αντιορθόδοξο Δόγμα του καθαρτηρίου πυρός εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για μία επινόηση (συμπλήρωμα της αξιομισθίας) και αφορά εκείνους που δεν είχαν χρήματα για να αγοράσουν συγχωροχάρτια.
Κατ’ αυτό το Δόγμα, οι ψυχές των αμαρτωλών περνούν από το καθαρτήριο πυρ, για να εξαγνισθούν και καθαριστούν, ώστε να σωθούν. Επομένως και στις δύο περιπτώσεις όλοι οι άνθρωποι σώζονται, οπότε ούτε τελική κρίση χρειάζεται, ούτε κόλαση, παρά μόνον ένα πυρ το οποίο δεν είναι αιώνιο. Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς την αποδέσμευση του ανθρώπου από τον ηθικό νόμο και τις εντολές, καθόσον το πρόβλημα της σωτηρίας επιλύεται, όπως και με την θεωρία της μετενσαρκώσεως.
Η θέση της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι ότι μέχρι της τελικής κρίσεως οι ψυχές βεβαίως κάπου βρίσκονται σε κατάσταση αναμονής, προγευόμενες την απόφαση του Θείου δικαστού[3].
β΄) Άσπιλος σύλληψη της Θεοτόκου
Το 1854, η Ρωμαιοκαθολική «εκκλησία» υιοθέτησε το δόγμα της ασπίλου ή ασπόρου συλλήψεως της Θεοτόκου, έπειτα από διακήρυξη που έκανε ο πάπας Πίος ο ένατος. Το δόγμα αυτό, βεβαίως, αναφέρεται στο ότι η Θεοτόκος γεννήθηκε αμόλυντη από το προπατορικό αμάρτημα.
Η Αγία Γραφή όμως μας διδάσκει ότι η Παρθένος Μαρία εκαθαρίσθη από κάθε μόλυσμό της προπατορικής αμαρτίας, από την Χάρη του Αγίου Πνεύματος όταν παρουσιάσθηκε ενώπιόν της ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και της είπε: «Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι»[4].
Από πού ορμώμενος ο Πάπας διεκήρυξε αυτό το δόγμα; Πως είναι δυνατόν να ταυτιστεί η υπερφυσική ενσάρκωση του Θεού με την γέννηση της Παρθένου Μαρίας; Επ’ αυτής της διδασκαλίας δεν υπάρχει στήριγμα πουθενά.
Αργότερα το 1950, προσετέθη και το δόγμα της ενσωμάτου μεταστάσεώς της, δηλαδή της Αναλήψεως της εις τους ουρανούς, ενώ η Θεοτόκος σύμφωνα με την παράδοση εκοιμήθει το 44μ.Χ. και ετάφη στην Γεσθημανή.
Αυτές οι διδασκαλίες και τα δόγματα των δυτικών αποτέλεσαν την λεγόμενη Μαριολογία για την Θεοτόκο και είχαν σαν αποτέλεσμα την ταύτισή της με το Θείο (πολυθεΐα) και κατ’ επέκταση την απόδοση μιάς λατρείας ίσης προς τον Θεό.
----------------------------------
[1] Α΄ Ιωάν. Β΄, 2
[2] Β΄ Κορ. Ε΄, 10
[3] Εβρ. ΙΑ΄, 39-40
[4] Λουκάς Α΄, 35

Αναγνώστες