Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Πατριώτες Δεσπότες της Εκκλησίας μας

Την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου στο Συνεδριακό Κέντρο της Δημητσάνας, το κατάμεστο από τον λαό και τους άρχοντες, ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας με αρκετούς ιερείς και μοναχούς έκανε την.....ορκομωσία του νέου Δημάρχου Γορτυνίας κ. Ιωάννου Γιαννοπούλου.
Μετά την ολιγόλεπτη προσφώνηση του Μητροπολίτου στον νέο Δήμαρχο, η οποία χειροκροτήθηκε από το πλήθος, ένα σημαίνον μέλος, περιφρονώντας την παρουσία του ιερού κλήρου, ομίλησε και είπε ότι δεν χρειαζόμασταν τους ιερείς, γιατί κατά τον κανονισμό δεν προβλέπεται η παρουσία του αρχιερέως και των ιερέων σε ορκομωσία.
Τα περιφρονητικά για τον ιερό κλήρο αυτά λόγια, λεχθέντα μάλιστα σε επίσημη στιγμή και ενώπιον τόσου πλήθους, εξόργισαν τον Μητροπολίτη κ. Ιερεμία, ο οποίος με οξύτητα πράγματι και με θυμό επιτέθηκε στον υβριστή και με ισχυρά την φωνή του είπε: «Αυτό σε πείραξε, κύριε, εσένα, η παρουσία των ιερέων; Εμείς οι ιερείς και οι αρχιερείς αγωνιστήκαμε για να υπάρχει ελεύθερη πατρίδα και να κινείσαι εσύ ελεύθερος. Και λέγονται αυτά τα λόγια, χριστιανοί, εδώ στην Δημητσάνα, τον τόπο γέννησης του Πατριάρχου Γρηγορίου, που κρεμάστηκε για την πίστη και την πατρίδα; Ντροπή σε μερικούς και πάλι ντροπή τους, που βάλθηκαν να κάνουν την Ελλάδα μας άθεη. Δεν θα τους αφήσουμε. Εγώ εδώ που ήλθα εμπνέομαι από το σχοινί του Πατριάρχου Γρηγορίου και θέλω να γίνω αγωνιστής, θέλω να γίνω τρελλός για την πίστη την αγία. Να ξέρετε και να μάθετε ότι εδώ στην Δημητσάνα έχετε ένα τρελλό Δεσπότη, που δεν θα μείνει απαθής σε ανθρωπάκια και σε νάνους, που θέλουν να τα βάλουν με την άγια πίστη μας και να ξεριζώσουν την αγάπη μας στον Χριστό και την Παναγία, που μας άφησαν ως προίκα οι πατέρες μας. Εγώ είμαι τέκνον ήρωος αλβανικών ορέων και δεν σκοτώθηκε παλλικάρι 25 ετών στα αλβανικά βουνά ο πατέρας μου, για νάρχεται αυτός ο κύριος να περιφρονεί εδώ δημόσια τον ιερό κλήρο. Αφού λοιπόν, κατά τα λόγια του κυρίου αυτού, για τα οποία δεν άκουσα κανένα από σας να διαμαρτυρηθεί, αφού δεν χρειάζονται οι ιερείς στην ορκομωσία, διαμαρτύρομαι και εξέρχομαι από την αίθουσα και δίνω εντολή σε όλους τους ιερείς και τους μοναχούς να φυ-γουν και αυτοί από την αίθουσα».
Και απευθυνόμενος στους ιερείς και τους μοναχούς είπε: «Εμπρός, εμπρός! Πατέρες όλοι να φύγουμε, αφού μας περιφρονούν».
Τότε όλο το πλήθος ηλεκτρίστηκε από την σκηνή και από τους πονετικούς και έντονους λόγους του Δεσπότη και διαμαρτυρήθηκε λέγοντας να βγει έξω από την αίθουσα αυτός που είπε αυτά τα λόγια και όχι ο Δεσπότης μας.
Και όλοι οι πρώην Δήμαρχοι και οι άρχοντες και ο νέος Δήμαρχος και ο λαός έπεσαν επάνω στον Δεσπότη και του ζητούσαν συγγνώμη για το συμβάν και τον παρακαλούσαν να μην εξέλθει από την αίθουσα αυτός και οι κληρικοί.
Η σκηνή ήταν πολύ ταραχώδης και εντυπωσιακή και δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια. Τελικά ο κ. Ιερεμίας κάμφθηκε από τον γλυκό λόγο του πρώην Δημάρχου Δημητσάνης κ. Αναστασίου Βλάχου, ο οποίος του είπε: «Σεβασμιώτατε, επικαλούμαι τα τέσσερα χρόνια της άριστης συνεργασίας μας και σας παρακαλώ να ξεχάσετε τον προσβλητικό λόγο εναντίον των ιερέων που ειπώθηκε και να μείνετε και εσείς και οι ιερείς στην αίθουσα».
Στην συνέχεια ομίλησαν ο κ. Δήμαρχος και οι επίσημοι. Όλοι τους στον πρόλογο της προσλαλιάς τους ζητούσαν συγγνώμη από τον Δεσπότη για το συμβάν.
Ο ίδιος ο Δεσπότης, όπως ακούσαμε και διαπιστώσαμε, ήταν ήρεμος ψυχικά και χαρούμενος, γιατί από το συμβάν βεβαιώθηκε ότι στην Γορτυνία με έδρα την Δημητσάνα καταπνίγονται από τον ίδιο τον λαό και τους άρχοντές του οι ακουόμενες αθεϊστικές ιδέες.

Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Το ημερολόγιο...

Όπως θα ξέρεις, πλησιάζουμε ξανά στην ημερομηνία των γενεθλίων μου. Κάθε χρόνο γίνεται γιορτή προς τιμή μου, έτσι και φέτος. Αυτές τις μέρες ο κόσμος κάνει πολλά ψώνια, γίνονται και διαφημίσεις μέχρι και στο ράδιο, στην τηλεόραση και παντού κανείς δεν μιλά για κάτι άλλο εκτός από το τι λείπει μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα.
Είναι ευχάριστο να ξέρω ότι τουλάχιστον μια μέρα του χρόνου κάποιοι σε σκέφτονται.
Όπως θα γνωρίζεις πριν από πολλά χρόνια ξεκίνησαν να γιορτάζουν τα γενέθλιά μου. Στην αρχή φαινόντουσαν να καταλαβαίνουν και να με ευχαριστούσαν γι’ αυτό που έκανα για εκείνους.
Όμως σήμερα κανείς δεν γνωρίζει τι γιορτάζουν. Οι άνθρωποι συναντούνται και περνούν , νομίζουν, πολύ καλά όμως κανείς δεν ξέρει περί τίνος πρόκειται...
Θυμάμαι πέρυσι, την ημέρα των γενεθλίων μου, έκαναν μια μεγάλη γιορτή προς τιμή μου. Στο τραπέζι υπήρχαν τα πάντα, όλα ήταν υπέροχα διακοσμημένα πανέμορφα και υπήρχαν πολλά δώρα, αλλά...
Ξέρεις τι;
Ούτε που με κάλεσαν, ενώ ήμουν ο επίτιμος καλεσμένος κανείς δεν θυμήθηκε να με καλέσει, και η γιορτή γινόταν για μένα.
Και όταν έφτασε η μεγάλη μέρα... με άφησαν απ’ έξω, μου έκλεισαν την πόρτα... όμως εγώ ήθελα να βρεθώ στο τραπέζι μαζί τους.
Η αλήθεια είναι ότι δεν εξεπλάγην γιατί τα τελευταία χρόνια όλοι μου κλείνουν την πόρτα. Μιας και δεν με κάλεσαν, σκέφτηκα να παραβρεθώ χωρίς να κάνω θόρυβο κι έτσι μπήκα και στάθηκα σε μια γωνιά... χωρίς να ενοχλώ και να μιλώ... όλοι διασκέδαζαν, κάποιοι έλεγαν ιστορίες, άλλοι γελούσαν άλλοι χόρευαν και τραγουδούσαν, πέρναγαν πολύ καλά, μέχρι που έφτασε ένας... γέρος χοντρός, ντυμένος στα κόκκινα με άσπρα γένια και φώναζε Χο,Χο, Χο! Λες και είχε πιει λίγο παραπάνω. Κάθισε βαριά βαριά σε μια πολυθρόνα και όλοι έτρεξαν καταπάνω του λέγοντας Αϊ Βασίλη Αϊ Βασίλη! Όμως δεν ήταν ο Άγιος Βασίλης.
Ήρθαν τα μεσάνυχτα και όλοι άρχισαν να αγκαλιάζονται, άπλωσα κι εγώ τα χέρια μου ελπίζοντας πως κάποιος θα με αγκαλιάσει... και ξέρεις; Κανείς δεν με φίλησε κανείς δεν με αγκάλιασε κανείς δεν με πρόσεξε.
Τότε όλοι άρχισαν να ανταλλάσουν δώρα, ένας ένας τα άνοιγαν μέχρι που τελείωσαν όλα... πλησίασα να δω μήπως παρ’ ελπίδα υπήρχε κάποιο για μένα, αλλά δεν υπήρχε τίποτα. Τότε κατάλαβα ότι εγώ περίσσευα σε εκείνη την γιορτή, βγήκα χωρίς να κάνω θόρυβο έκλεισα την πόρτα και αποσύρθηκα.
Κάθε χρόνο που περνάει είναι χειρότερα.
Ο κόσμος θυμάται μόνο το δείπνο, την εκδρομή, τα δώρα και τις «γιορτές» κανείς δεν θυμάται εμένα...Άνθρωπε θα ήθελα αυτά τα Χριστούγεννα να μου επιτρέψεις να μπω στην ζωή σου, να με αναγνωρίσεις και να θυμηθείς ότι πριν από δυο χιλιάδες χρόνια ήρθα σε αυτόν τον κόσμο για να σου ξαναδώσω ζωή, που κάποτε την εγκατέλειψες.
Άνθρωπε, το μόνο που θέλω είναι να με αφήσεις να σε αγκαλιάσω και να αγκαλιάσεις να σε φιλήσω και να με φιλήσεις να με αγαπάς όπως σε αγαπάω...

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Οι τούρκοι καταστρέφουν την ιστορία μας

Ήταν πριν δύο με δυόμιση περίπου χρόνια, που έγραφα σε αυτή ακριβώς την εφημερίδα που κρατάτε στα χέρια σας, για την επικείμενη καταστροφή της αρχαίας ελληνιστικής πόλης των Αλλιανών στην Τουρκία, που θα βυθιζόταν, προκειμένου η περιοχή να εξυπηρετήσει τις ανάγκες ενός φράγματος.
Οι Αλλιανοί αποτελούσαν ένα από τα σημαντικότερα θεραπευτικά κέντρα της αρχαιότητας, τόσο των ρωμαϊκών όσο και των ελληνιστικών χρόνων και ήρθαν στο φως τυχαία το 1998, κατά τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν σε επαρχιακό δρόμο κοντά στην πόλη της Περγάμου.
Την εβδομάδα που πέρασε, η υπόθεση αυτή τελείωσε με τον πλέον αισχρό τρόπο. Την καταστροφή των Αλλιανών της Περγάμου. Η πόλη θάφτηκε κάτω από τόνους άμμου, ενώ θα ακολουθήσουν και τόνοι νερού. Αξίζει να αναφερθεί ότι στην περιοχή, σύμφωνα με μαρτυρίες αρχαιολόγων έπρεπε να γίνει αρκετή ακόμη δουλειά, καθώς μέχρι στιγμής είχαν βρεθεί μόνο αντικείμενα στην επιφάνεια της πόλη και δεν έγιναν ποτέ ολοκληρωμένες ανασκαφές.
Με τόσο απλό τρόπο, ένα ακόμη μνημείο της παρουσίας του ελληνισμού στην περιοχή έγινε λάσπη, έτσι ώστε τίποτε να μην θυμίζει ότι κάποτε εκεί ζούσαν Έλληνες.
Φυσικά υπεύθυνο γι' αυτό δεν είναι το τουρκικό κράτος, αλλά το ίδιο το ελληνικό. Ποιά ήταν η αντίδραση των Ελλήνων; Από κυβερνητικής πλευράς σχεδόν καμία. Και έτσι οι Τούρκοι μπόρεσαν να προχωρήσουν στην εκτέλεση αυτού του εγκλήματος κατά της ιστορίας ανενόχλητοι. Γιατί όσο και αν φωνάζαμε εμείς εδώ στον Ελεύθερο Κόσμο ή και κάποιοι άλλοι στο εξωτερικό, εάν δεν υπάρχουν οργανωμένες από κρατικές οντότητες κινήσεις, λίγα μπορούν να γίνουν.
Πηγή:http://elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6332:2010-12-16-07-37-15&catid=98:2008-10-17-07-34-07&Itemid=285

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Αποκαλύφθηκε το Βαπτιστήριο της Αγίας Σοφίας

Αποκαλύφθηκε το Βαπτιστήριο της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, που έμεινε στο σκοτάδι από την εποχή της Άλωσης.
Η αποκάλυψη έγινε από τις τουρκικές αρχές μετά τις εργασίες αναπαλαίωσης που ολοκληρώθηκαν πριν από λίγες ημέρες.
Η χτιστή κολυμπήθρα, που θεωρείται η μεγαλύτερη της εποχής του Βυζαντίου χτίστηκε τον 6ο αιώνα παράλληλα με της εργασίες της Αγίας Σοφίας και βρίσκεται σε σημείο ακριβώς δίπλα από τον ιερό ναό.
Πάνω από 500 χρόνια, λίγοι ήταν αυτοί που μιλούσαν και γνώριζαν την ύπαρξη του Βαπτιστηρίου . Σύμφωνα με τους τούρκους αρχιαιολόγους μετά το 1453 , οπου η Αγία Σοφία μετατράπηκε σε τζαμί, το συγκεκριμένο σημείο του ναού χρησιμοποιήθηκε ως χώρος αποθήκευσης λαδιού για τα καντήλια.
Όταν το 1935 η Αγία Σοφία έγινε μουσείο ξεκίνησαν οι ανασκαφές, το 1943 αποκαλύφθηκε η κολυμπήθρα που έχει χτιστεί από ένα κομμάτι μαρμάρου. Μετά από διαδοχικές εργασίες αποκαλύφθηκε πως όλο το σημείο αυτό ήταν το Βαπτιστήριο της Αγίας Σοφίας.
Οι τουρκικές αρχές με αφορμή την ανάδειξη της Κωνσταντινούπολης ως «πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης» ξεκίνησαν τις εργασίες ανάδειξης και αναπαλαίωσης του συγκεκριμένου χώρου που ήταν υπο εγκατάλειψη.
Ο γενικός γραμματέας του Πρακτορείου 2010 Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Γιλμάζ Κουρτ, τόνισε « το Βαπτιστήριο, βρίσκονταν σε σημείο που ήταν κλειστό για το κοινό. Είναι ένα καλό δείγμα του Βυζαντινού πολιτισμού και της αρχιτεκτονικής. Η κολυμπήθρα είναι γερή και καθαρή όπως και τότε. Σε λίγο καιρό και οι επισκέπτες του Μουσείου μας θα μπορούν να την βλέπουν».
Ο πρόεδρος του Μουσείου της Αγίας Σοφίας Χαλούκ Ντουρσούν, μιλώντας στους δημοσιογράφους τόνισε ότι το Βαπτιστήριο, χρησιμοποιήθηκε για μαζικές βαπτίσεις κυρίως μετά τον 6ο αιώνα μ.Χ. « Υπάρχαν δίπλα της και σημεία που τοποθετούνταν σταυροί και εικόνες, πιθανότατα αυτά τα κομμάρια εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της εισβολής των Λατίνων» τόνισε ο ίδιος…
Ο Χαλούκ Ντουρσούν υπενθύμισε πως πρώτη φορά μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης βγαίνει στο φως της δημοσιότητας αυτό το Βαπτιστήριο.
Βέβαια με την αποκάλυψη αυτή οι Τούρκοι αναμένουν και οικονομικά οφέλη καθώς ευελπιστούν πως θα αυξηθεί ο αριθμός των τουριστών που θα θέλουν να δουν την κολυμπήθρα που έμεινε στο σκοτάδι από το 1453.
«Η Αγία Σοφία, ξεκίνησε πριν λίγα χρόνια να έχει 2 εκατομμύρια επισκέπτες και το 2010 φτάσαμε στα 3 εκατομμύρια, Υπάρχει μια ραγδαία αύξηση. Έχω τις επιφυλάξεις μου από αυτή την μαζική προσέλευση διότι ο χώρος της Αγίας Σοφίας είναι στενός. Δεν είναι σχεδιασμένη ως μουσείο, είναι ένα μνημείο. Πάντως με την αποκάλυψη τη σημερινή περιμένουμε κι άλλη αύξηση στους επισκέπτες» δήλωσε ο διευθυντής του Μουσείου.

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί...τέτοια απάντηση

Ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας Έρχαρτ Κέστνερ έκανε την εξής εξομολόγηση. «Στα 1952 πήγα για πρώτη φορά μετά το πόλεμο, στην Αθήνα. Η γερμανική πρεσβεία, όταν άκουσε πως είχα πρόθεση να πάω στη Κρήτη, μου συνέστησε, επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα και οι πληγές από τη γερμανική κατοχή ανεπούλωτες, να λέω πως είμαι Ελβετός. Αλλά εγώ τους ήξερα τους Κρήτες. Από την πρώτη στιγμή είπα πως ήμουν Γερμανός και όχι μόνο δεν κακόπαθα, αλλά ξανάζησα παντού όπου πέρασα τη θρυλική κρητική φιλοξενία».
Ένα σούρουπο, καθώς ο ήλιος βασίλευε, πλησίασα το γερμανικό νεκροταφείο, έρημο με μόνο σύντροφο τις τελευταίες ηλιαχτίδες. Έκανα όμως λάθος. Υπήρχε εκεί και μια ζωντανή ψυχή, ήταν μια μαυροφορεμένη γυναίκα. Με μεγάλη μου έκπληξη την είδα ν' ανάβει κεριά στους τάφους των Γερμανών νεκρών του πολέμου και να πηγαίνει μεθοδικά από μνήμα σε μνήμα. Την πλησίασα και τη ρώτησα. Είστε από εδώ; Μάλιστα. Και τότε γιατί το κάνετε αυτό; Οι άνθρωποι αυτοί σκότωσαν τους Κρητικούς». Και γράφει ο Κέστνερ. «Η απάντηση, μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί».
Απαντά η γυναίκα.
«Παιδί μου, από τη προφορά σου φαίνεσαι ξένος και δεν θα γνωρίζεις τι συνέβη εδώ στα 41 με 44. Ο άντρας μου σκοτώθηκε στη μάχη της Κρήτης κι έμεινα με το μονάκριβο γιο μου. Μου τον πήραν οι Γερμανοί όμηρο στα 1943 και πέθανε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, στο Σαξενχάουζεν. Δεν ξέρω πού είναι θαμμένο το παιδί μου. Ξέρω όμως πως όλα τούτα ήταν τα παιδιά μιας κάποιας μάνας, σαν κι εμένα. Και ανάβω στη μνήμη τους, επειδή οι μάνες τους δεν μπορούν να 'ρθουν εδώ κάτω. Σίγουρα μια άλλη μάνα θα ανάβει το καντήλι στη μνήμη του γιού μου»...
Σωστά έγραψε ο Γερμανός, ότι «Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί η απάντηση αυτή». Λέμε εμείς. Ναι, στην Ελλάδα την ταλαιπωρημένη και απ' όλους αδικημένη.
πηγή: Β.Κ

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Τα… άκουσαν Παπούλιας – Αρχιεπίσκοπος στον Αγιο Παντελεήμονα

Στον Άγιο Παντελεήμονα Αχαρνών, στο κέντρο της πρωτεύουσας της χώρας που επίσημη θρησκεία είναι η Ορθόδοξη, με την άδεια και την παρουσία του προκαθημένου της, ο ιερός ναός μετετράπη σε χώρο συναυλίας και υπέστη το μεγαλύτερο πλήγμα στην ιστορία της. Φρικτόν ιδείν!
Οι ορθόδοξοι πιστοί της ενορίας με πίκρα και αγανάκτηση αποδοκίμασαν τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο με τις λέξεις «Αίσχος, είσαι προδότης»! Την ίδια τύχη είχε και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος μάλιστα αποδοκιμάστηκε πιο σκληρά αφού οι κάτοικοι φώναζαν «ο Παπούλιας στο Γουδί»!
Για τον… φόβο των κατοίκων τα ΜΑΤ είχαν παραταχθεί πέριξ της εκκλησίας, ενώ δεν δίστασαν να συλλάβουν και Ορθόδοξο πιστό μέσα στον ιερό ναό γιατί αγανακτισμένος για αυτή τη βεβήλωση αποκάλεσε τον αρχιεπίσκοπο «προδότη».
Ήταν τέτοια η αγανάκτηση τρων ενοριτών που πολλοί δήλωσαν ότι δεν πρόκειται να εκκλησιαστούν ξανά σε ένα ναό που τον μετέτρεψαν σε τζαμί. Μάλιστα κάποιοι ηλικιωμένοι μας είπαν ότι δεν θα ήθελαν να ψαλεί η κηδεία τους σε αυτό το ναό!!!
Αξίζει να σημειωθεί ότι την ευθύνη για αυτή τη βεβήλωση τη φέρει ακεραία ο Αρχιεπίσκοπος. Στη συναυλία έδωσε και το παρών και ο Αλβανίας Αναστάσιος. Αυτή η ημέρα, ανήμερα του Αγίου Σπυρίδωνος, θα μείνει στην ιστορία ως αποφράδα για την Ορθοδοξία.
Και κάτι ακόμη ενδεικτικό των αντιλήψεων που επικρατούν στους κυβερνώντες. Μετά τη συγκέντρωση στο σύνταγμα κατά της κάρτας του πολίτη, μια ομάδα αποφάσισε να κατευθυνθεί προς τον Αγιο Παντελεήμονα. Η Αστυνομία όμως τους απαγόρευσε την πρόσβαση με την ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ δικαιολογία ότι κρατούσαν Ελληνικές σημαίες και θα προκαλούσαν! Τα σχόλια δικά σας…

Οι κάτοικοι του Αγ. Παντελεήμονα απαντούν για την συναυλία

Kύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, Σεβασμιότατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και Πάσης Ελλάδος
Σας υποδεχόμαστε με θλίψη, απογοήτευση, οργή, αγανάκτηση, ντροπή και αποτροπιασμό στην ψυχή μας αυτές τις άγιες ημέρες για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει πρωτίστως η χώρα μας και κατ επέκταση η πόλη μας και η γειτονιά μας. Απάνθρωπη και άδικη η τιμωρία, η περιφρόνηση, η εγκατάλειψη των γειτόνων μας, των συνανθρώπων μας, των Ελλήνων. Αδικαιολογήτως απούσα η παρουσία σας, η στάση σας, ο λόγος σας για αυτήν την οικονομική, πνευματική, κοινωνική, ηθική εξαθλίωση που έχει επιβληθεί σε εμάς τους Έλληνες και τις Εκκηνίδες (και όχι τους φιλους και τις φιλες κε Πρόεδρε) από όλους τους πολιτικούς , σαφώς παρά την θέλησή μας.
Άνισος αλλά διαρκής και άοκνος ο αγώνας μας να κρατήσουμε παρόντα, όρθιο, ζωντανό, τον Ελληνισμό όχι της διασποράς αλλά της Χώρας μας, όχι στα πέρατα της Γης αλλά στον τόπο μας, στην Πατρίδα μας.
Έλληνες που παλεύουμε σκληρά με εντιμότητα και ήθος την άγρια, σκληρή καθημερινότητα μας, ολομόναχοι, εγκαταλειμμένοι, έχοντας εχθρό απέναντι μας ένα κράτος και μια εκκλησία, που υπεραμύνονται με υπερβάλλοντα ζήλο τα δικαιώματα των παράνομων εισβολέων στην χώρα αλλά που εγκληματικά αδιαφορούν για τα αυτονόητα δικά μας δικαιώματα.
Έλληνες και εσείς και μάλιστα Πρόεδρος αυτής της αμφίβολης και κατ επίφαση Δημοκρατίας Ελληνικής(;) και Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, στέκεστε σιωπηλοί μπροστά σε μια Αθήνα που βουλιάζει στο Ισλάμ της παρανομίας, της επαιτείας, της εγκληματικότητας, της ασέβειας, της βρώμας, της καταπάτησης κάθε ανθρώπινου δικαιώματος των Ελλήνων και άρθρου του Ελληνικού Συντάγματος, σε μια Αθήνα που μετετράπη σε τζαμί 2 φορές, σε μια Χώρα που είναι υπό κατοχή από παράνομους εποίκους που κατά τα άλλα, ναι είναι αξιολύπητοι, όπως όμως και εμείς. Μπροστά σε μια κοινωνία χωρίς ηθικούς φραγμούς στο έγκλημα στη λεηλασία, χωρίς αρχές και αξίες, χωρίς ούτε ένα σημείο αναφοράς στο ορθό, το έντιμο, το νόμιμο, το ηθικό, το λογικό, το αξιοπρεπές. Μα αξιότιμοι κύριοι, Άρχοντες της Πολιτείας και της Εκκλησίας, ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΡΙΣΣΕΨΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ για τους αξιολύπητους συμπατριώτες σας, για το ποίμνιο σας. Για το ανελέητο μέχρι θανάτου ξύλο που τρώνε γέροντες και γερόντισσες, για την ληστεία μιας σύνταξης (που θέλουμε να πιστεύουμε ξέρετε τι σημαίνει), ενός σταυρού στο λαιμό, για την μάταιη προσπάθεια αγρυπνίας του παπα στην εκκλησία , που κανένας δεν μπορεί να παρακολουθήσει γιατί όλοι φυλακίζονται στα σπίτια τους με το που πέφτει η νύχτα.
Για τον κάθε αξιοθρήνητο καταστηματάρχη που με νύχια και δόντια προσπαθεί να επιβιώσει δίπλα στα παράνομα μαγαζιά των αλλοδαπών που χαίρουν της προστασίας των αρχών. Για τον απελπισμένο γονιό που αναγκαστικά στέλνει το παιδί του στην τάξη των 28 αλλοδαπών παιδιών στο Δημόσιο Σχολείο , που ούτε την γλώσσα δεν ξέρουν.
Για αυτά τα καταδικασμένα ελληνόπουλα που δεν θα μάθουν ΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ήθη, έθιμα, παραδόσεις, αρχές και αξίες, αγωγή του πολίτη και που στο τέλος θα πάψουν να βλέπουν και την εικόνα του Χριστούλη (όπως λέγαμε μικρά παιδιά), γιατί τα παιδιά των ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ δεν πρέπει να προσβάλλονται και που αντί για πρωινή προσευχή θα τους μαθαίνουν να σκύβουν στα τέσσερα για να μάθουν τι είναι το μπαϊράμι (όπως πρόσφατα συνέβη σε σχολείο των Σεπολίων).
Για τα καταδικασμένα ελληνόπουλα που θα καταλήξουν ευνουχισμένοι Έλληνες χωρις μνήμη και γνώση των μεγάλων αγώνων που δώσανε οι πρόγονοι μας για να κρατήσουν την Πατρίδα μας ελεύθερη και που αυτό το Υπουργείο , αυτό το κράτος, φροντίζει να τα ξεκόψει από κάθε τι που μας έκανε υπερήφανους στο παρελθόν και μας δυναμώνει για να οραματιστούμε και να διεκδικήσουμε το μέλλον.
Το μόνο που ζητάμε είναι να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων και έστω και τώρα να πράξετε το καθήκον σας, έναντι όλων αυτών που αντιπροσωπεύει το αξίωμα σας και η θέση σας και θέλουμε να πιστεύουμε και η συνείδηση σας , σαν άνθρωποι και κυρίως ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Σας ευχαριστούμε για το χρόνο σας και σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το νέο έτος για όλους τους Έλληνες, τις Ελληνίδες και την Πατρίδα μας.
Κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα.

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Η ισλαμοποίηση της Αθήνας

Το ιστορικό φαινόμενο της ισλαμοποίησης, του προσηλυτισμού δηλαδή από το Ισλαμ όχι μόνο ατόμων αλλά ολόκληρων πόλεων, περιοχών ή λαών, δεν είναι κάτι σύγχρονο.
Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι αυτό της Μαύρης Πέτρας στη Μέκκα, που ήταν ένα μνημείο αραβικής παγανιστικής λατρείας. Τώρα πλέον είναι το κεντρικότερο σημείο της μουσουλμανικής λατρείας.
Δεν χρειάζεται όμως να πάμε τόσο πολύ στο παρελθόν. Στις 2 Δεκεμβρίου του 1978, ο στρατηγός Muhammad Zi-ul-Haq σε διάγγελμά του προς το έθνος, ζήτησε να εφαρμοστεί ένα ισλαμικό σύστημα στο Πακιστάν.
Στο λόγο του κατηγόρησε τους πολιτικούς ότι εκμεταλλεύονται το Ισλάμ. Όταν ανέλαβε την εξουσία, ο νομικός πολιτικός του Πακιστάν έκανε στροφή 180 μοιρών, καθώς καθιερώθηκαν τα δικαστήρια της σαρία*. Με το μέτρο αυτό επανήλθαν τιμωρίες όπως ο θάνατος δια λιθοβολισμού.Και τα δύο περιστατικά αφορούν την ισλαμοποίηση είτε λαών είτε καθεστώτων, μη ευρωπαϊκών στη βάση τους.
Υπάρχουν όμως και παραδείγματα ισλαμοποίησης ευρωπαϊκών ομάδων, όπως παραδείγματος χάριν των Βοσνίων. Η Βοσνία σήμερα έχει ένα μεγάλο ποσοστό ριζοσπαστών μουσουλμάνων και υπάρχουν σαφείς υποψίες συνεργασίας τους με τους ουαχαμπιστές της Σαουδικής Αραβίας αλλά και ύπαρξης τους κόλπους τους τρομοκρατικών πυρήνων. Και αυτού του είδους όμως η ισλαμοποίηση εδράζεται σε μια ιστορική παράδοση του Ισλάμ στην περιοχή εδώ και κάποιες εκατοντάδες χρόνια.
 Η προοπτική της ισλαμοποίησης των ευρωπαϊκών χωρών, είναι εντελώς διαφορετική. Βασίζεται στο κτίσιμο "παράλληλων κοινωνιών".
Αλλά ας δούμε μερικές τέτοιες προοπτικές "ισλαμοποίησης" και πώς προχωρούν, με μια γενική επισκόπηση μιας ευρωπαϊκής κοινωνίας στην αρχή αυτής της διαδικασίας: φυσιολογικά πλαίσια κοινωνικής ειρήνης, σχετικά ικανοποιητικές οικονομικές συνθήκες, συνήθη επίπεδα εγκληματικότητας και ένα πολιτειακό σύστημα βασισμένο σε εκλογές σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Στην αρχική φάση, όταν ο πληθυσμός των μουσουλμάνων είναι ακόμη πολύ μικρός, συγκεκριμένες πλευρές της ιδιωτικής ζωής του μεταναστευτικού πολιτισμού, αφήνονται στη διακριτική του ευχέρεια. Αυτό επιτρέπει την καταπίεση κοριτσιών και γυναικών σε μουσουλμανικές οικογένειες.
Κάποια σποραδικά εγκλήματα τιμής, δεν απασχολούν ιδιαίτερα τις κοινωνίες. Ο υψηλός δείκτης γεννήσεων ανάμεσα στους μουσουλμάνους και μεγάλο μέγεθος μεταναστευτικών ροών ενθαρρύνονται από τη μουσουλμανική κοινότητα.
Σε θρησκευτικό επίπεδο, πέρα από κάποιες φιλολογικές προτάσεις για εφαρμογή του νόμου της σαρία στο εσωτερικό της κοινότητας στα πλαίσια της αυτοδιάθεσης, το ζητούμενο είναι η αναγνώριση από το κράτος κάποιων "αργιών" των μουσουλμάνων ή δημοσίων εορτών τους.
Χαρακτηριστικό της δεύτερης φάσης, είναι το αυξανόμενο ποσοστό εγκληματικότητας, που έχει σαν κίνητρο συμπεριφορές που συνδέονται με το τζιχάντ, όπως παραδείγματος χάρη αυξημένα επίπεδα βιασμών μη μουσουλμάνων γυναικών.
Στη Νορβηγία, το ποσοστό των βιασμών εναντίον μη μουσουλμάνων γυναικών, είναι πολλαπλάσιο των βιασμών από μη μουσουλμάνους άνδρες.
Στο Όσλο, η συχνότητα των βιασμών είναι πέντε φορές υψηλότερη από αυτή της ΝέαςΥόρκης. Τα δύο τρίτα αυτών των βιασμών γίνονται από μετανάστες, παρόλο που αυτοί αποτελούν ένα μικρό μόνο μέρος ακόμη της τοπικής κοινωνίας.
Στην τρίτη φάση, ξεκινά η δημιουργία των πρώτων περιοχών "αβάτων" για την αστυνομία και τους υπαλλήλους των κρατικών υπηρεσιών, ενώ πραγματοποιούνται συχνά επιθέσεις ή ακόμη και δολοφονίες αστυνομικών ή προσώπων που αντιδρούν στο πολιτικό Ισλάμ.
Οι απειλές κατά αντιπάλων είναι επίσης συχνές, όπως και η διαδικασία καταστροφών από ομάδες ή άτομα που επηρεάζονται από ριζοσπάστες θρησκευτικούς ηγέτες.
Επιπλέον, κατατίθενται όλο και συχνότερα προτάσεις για την εισαγωγή δικαστηρίων της σαρία, για συγκεκριμένα θέματα "ειδικού ενδιαφέροντος των μουσουλμάνων".
Τέταρτη φάση: Δολοφονίες συγκεκριμένων αστυνομικών ή ενεργών αντι-ισλαμιστών με μια συγκεκριμένη συχνότητα, που εκπέμπουν ένα σαφές πολιτικό μήνυμα. Ένα οργανωμένο σε εθνικό επίπεδο ισλαμιστικό κίνημα εμφανίζεται, ενώ μερικά τζαμιά "ξεφεύγουν" από τις φιλελεύθερες εκδοχές του Ισλάμ, που χρησιμοποιήθηκαν ως προκάλυμμα κατά τη διάρκεια των αρχικών φάσεων.
Κάπου εδώ αρχίζει και η φορολόγηση σε περιοχές υπό τον ισλαμιστικό έλεγχο, αλλά και η εφαρμογή της σαρία σε αυτές τις περιοχές. Από εκεί και πέρα, ο δρόμος είναι γρήγορος. Μέχρις αυτού του σημείου έχουμε φτάσει σε ευρωπαϊκές χώρες, με τη Γαλλία στη χειρότερη κατάσταση.
Υπάρχουν υποδείγματα όμως του τι ακολουθεί, βάση των εμπειριών σε χώρες της ΝΑ Ασίας, όπου η κατάσταση οδηγήθηκε σε εμφύλιο πόλεμο.
Σαφώς και δεν ανήκουν όλοι οι μουσουλμάνοι στις ομάδες που προωθούν αυτές τις διαδικασίες της ισλαμοποιήσης.
 Όποιος όμως πιστεύει ότι δεν υπάρχουν αυτοί, κάνει λάθος. Και επειδή κάποιοι θα σπεύσουν να μιλήσουν για αντι-μουσουλμανισμό, θα θυμίσουμε ότι η εφημερίδα Ελεύθερος Κόσμος που κρατάτε στα χέρια σας είναι από τις λίγες που υπερασπίζεται τις υποθέσεις των Παλαιστινίων, των Ιρανών και των μουσουλμάνων γενικότερα. Όταν όμως γίνονται στις χώρες τους και όχι στην δικιά μας.
Με βάση λοιπόν την παραπάνω ανάλυση και με δεδομένα τα όσα έγιναν στην Αθήνα την εβδομάδα που πέρασε, όπως οι "καταλήψεις" πλατειών για μαζικές προσευχές, τα επεισόδια και τις πορείες μεταναστών, είναι σαφές ότι στη χώρα μας μπαίνουμε στην τρίτη φάση της διαδικασίας.
Ας ελπίσουμε ότι αυτή δύναται να αναστραφεί.

*Ο ισλαμικός ιερός νόμος, η σαρία, ζει και βασιλεύει στην Ελλάδα, ενώ στην Τουρκία έχει καταργηθεί από το 1926. Ετσι, οι γυναίκες της μειονότητας συνεχίζουν να υφίστανται στη Θράκη ένα θεσμικό καθεστώς που συστηματικά παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, http://www.iospress.gr/ios2006/ios20061224.htm.

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Το όνειρο και ο Άγγελος

Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο κι ένας άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει.
Περπατούσαμε δίπλα - δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη με αγγέλους.
Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας και είπε:
«Αυτό είναι το Τμήμα Παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στον Θεό με τη μορφή προσευχής».
Κοίταξα γύρω - γύρω στον χώρο. Έσφυζε από κίνηση, με τόσο πολλούς αγγέλους να βγάζουν και να ταξινομούν αιτήσεις γραμμένες σε ογκώδεις στοίβες από χαρτιά και σημειώματα, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Μετά, προχωρήσαμε σε έναν μακρύ διάδρομο, μέχρι που φτάσαμε στον δεύτερο σταθμό. Ο άγγελος μού είπε:
«Αυτό είναι το Τμήμα Συσκευασίας και Παράδοσης. Εδώ οι χάρες και οι ευχές που έχουν ζητηθεί προωθούνται και παραδίδονται σ' αυτούς που τις ζήτησαν».

Πρόσεξα και πάλι πόση κίνηση είχε και εδώ. Αμέτρητοι άγγελοι πηγαινοέρχονταν δουλεύοντας σκληρά, αφού τόσες πολλές επιθυμίες είχαν ζητηθεί και συσκευάζονταν για να παραδοθούν στη γη.
Τέλος, στην άκρη ενός μακρινού διαδρόμου, σταματήσαμε στην πόρτα ενός πολύ μικρού σταθμού. Προς μεγάλη μου έκπληξη μόνο ένας άγγελος καθόταν εκεί, χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα.
«Αυτό είναι το Τμήμα των Ευχαριστιών» μου είπε σιγανά ο φίλος άγγελός μου.
 Έδειχνε λίγο ντροπιασμένος. «Πώς γίνεται αυτό; Δεν υπάρχει δουλειά εδώ;» ρώτησα.
 «Είναι λυπηρό» αναστέναξε ο άγγελος. «Αφού παραλάβουν τις χάρες τους οι άνθρωποι, πολύ λίγοι στέλνουν ευχαριστήρια».
 «Πώς μπορεί κάποιος να ευχαριστήσει τον Θεό για τις ευλογίες που παρέλαβε;» ρώτησα πάλι.
 «Πολύ απλά», απάντησε. «Χρειάζεται μόνο να πεις: Ευχαριστώ Θεέ μου!»

Στο 79ο νηπιαγωγείο των Σεπολίων γιόρτασαν το μπαϊράμι!

Η είδηση που μεταφέρουμε, μπορεί να κάνει τον κάθε έναν να βγει από τα ρούχα του. Έτσι όπως ακριβώς συνέβη στον αγανακτισμένο γονέα, ο οποίος μας την μετέφερε. Στο 79ο νηπιαγωγείο της περιοχής των Σεπολίων, την ημέρα που οι μουσουλμάνοι κατέλαβαν τις πλατείες της Αττικής για να προσευχηθούν, οι δασκάλες αποφάσισαν να διδάξουν τους μικρούς μαθητές τι εστί μπαϊράμ.
Είναι σαφές ότι τέτοιου είδους γεγονότα είναι απαράδεκτα, ιδιαίτερα όταν οι γονείς δεν έχουν ενημερωθεί. Βέβαια, προκαλεί εντύπωση το πώς κάποιοι, οι οποίοι αγωνίζονται για να μην γίνονται... αγιασμοί στα σχολεία, δέχονται να πραγματοποιούνται δημόσιες μουσουλμανικές προσευχές. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα. Όπως είναι περίεργο, το πώς μια κυβέρνηση που θέλει να καταργήσει τις εικόνες από τα δημόσια καταστήματα, αποδέχεται δημόσιες προσευχές στο κέντρο της Αθήνας. Είναι όμως η πρώτη φορά που έρχεται στην επιφάνεια ένα τέτοιο γεγονός στη χώρα μας και φυσικά, στο κλίμα των ημερών, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό. Σε γειτονικές χώρες των Βαλκανίων όμως, ανάλογα συμβάντα είναι πολύ συνηθισμένα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε βίντεο από τη γειτονική Αλβανία, όπου μια μουσουλμανική "φιλανθρωπική" οργάνωση, χωρίς να το γνωρίζουν οι γονείς, επισκεπτόταν σχολεία για να προσφέρει "δώρα" στα παιδιά. Τα "δώρα" όμως ήταν μαντίλες για τα κοριτσάκια και λευκά σκουφάκια του μουσουλμανικού τελετουργικού για τα αγόρια. Όχι απλά τους τα έδιναν, αλλά τα υποχρέωναν να τα φορέσουν, ενώ δίπλα οι "φιλάνθρωποι" έψελναν μουσουλμανικούς ύμνους. Και όλα αυτά, επαναλβάνουμε, δίχως τη συγκατάθεση και ούτε καν εν γνώσει των γονέων, οι οποίοι αιφνιάδονταν
Αντίστοιχα περιστατικά είχαμε φυσικά και σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης, ιδιαίτερα στην "πολυπολιτισμική" Βρετανία, όπου μουσουλμάνοι εκπαιδευτικοί, έκαναν ανοικτή προπαγάνδα στα αγγλάκια, προσπαθώντας να τα προσηλυτίσουν, χωρίς να τηρούν ούτε τα προσχήματα. Κλείνοντας, θα πρέπει να ρωτήσουμε εάν θα χαρακτηριστεί "ρατσιστής" ή "ξενόφοβος" κάποιος γονέας, ο οποίος μαθαίνοντας τέτοια πράγματα, θα πάει να πιάσει αυτούς που επιτρέπουν να υφίστανται τέτοια πράγματα τα παιδιά του και τους κάνει μαύρους στο ξύλο! Θα φταίει;
Όχι, δεν κάνετε λάθος. Κάποιοι άνθρωποι επέλεξαν να μάθουν στα παιδιά ηλικίας τεσσάρων-πέντε ετών για το μπαϊράμ, δηλαδή τη μουσουλμανική γιορτή. Και αυτό γιατί ανάμεσα στα 30 συνολικά παιδάκια, τα τρία ήταν μουσουλμανόπαιδα. Έτσι, αντί για μάθημα, τα παιδάκια "μυήθηκαν" στη μουσουλμανική θρησκεία. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κάποια στιγμή, εμφανίστηκαν στον παιδικό σταθμό οι γονείς των μουσουλμανόπαιδων, για να προσευχηθούν μαζί τους!
Όπως είναι φυσικό, τα παιδάκια αντιμετώπισαν το όλο περιστατικό σαν παιχνίδι και με δεδομένη την παιδική περιέργεια, έπεσαν και αυτά στο έδαφος και άρχισαν να προσκυνούν τον Αλλάχ, χωρίς κανείς να κάνει τίποτε για να τα εμποδίσει.
Δημήτρης Παπαγεωργίου - από http://elkosmos.gr
το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε μόνο στο ιnternet (τα "ελεύθερα" τηλεοπτικά κανάλια το έθαψαν) απο εναν εξοργησμένο γονέα που το παιδί του συμμετείχε -χωρίς να το ξέρει- στην μπαϊράμι που έγινε στο νηπιαγωγείο.
τα σχόλια δικά σας

Αναγνώστες