Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Η γιόγκα δεν είναι γυμναστική

Ἰδιαιτέρως τόν τελευταῖο καιρό πρέπει νά ἔχουμε τά μάτια μας δεκατέσσερα καί ὄχι μόνο, ὡς πρός τό ποιοί μπαίνουν στά σχολεῖα τῶν παιδιῶν μας καί εἰδικά στό Δημοτικό Σχολεῖο.
Ὁ νευραλγικός χῶρος τῆς παιδείας, πού καλεῖται νά διαμορφώσει ὑγιεῖς καί ὁλοκληρωμένες προσωπικότητες καί μάλιστα στήν πιό κρίσιμη, εὐαίσθητη καί εὐάλωτη ἡλικία τοῦ παιδιοῦ, τήν προεφηβική, δέχεται ὅλο καί συχνότερη ἐπίθεση  στρατευμένη καί μεθοδευμένη, ἀντίθετη μέ τά ἰσχύοντα κατά τό Ἑλληνικό Σύνταγμα, ἀντιπαιδαγωγική καί ἀκατάλληλη ἀπό πολυεθνικές ὀργανώσεις ἰνδουϊστικοῦ θρησκευτικοῦ χαρακτήρα, πού προωθεῖ διεθνῶς τή yoga.
Ὀφείλουμε, λοιπόν, ἀπό ποιμαντικό ἐνδιαφέρον, νά ἐνημερώσουμε γιά τήν ἐπικινδυνότητα τῶν ἀσκήσεων καί τῆς φιλοσοφίας τῆς γιόγκα καί τό ἀσυμβίβαστό τους μέ τήν ὑγεία τοῦ ἀνθρώπου καί τήν παράδοση αὐτοῦ τοῦ τόπου.
Ἡ yoga, δέν εἶναι ἁπλῆ γυμναστική γιά χαλάρωση. Τό νά ἀποσυνδέει κανείς τή γιόγκα ὡς τεχνική χαλάρωσης ἀπό τήν ἰνδουιστική πίστη, εἶναι σά νά πιστεύει ὅτι διαχωρίζεται τό μυϊκό ἀπό τό νευρικό σύστημα τοῦ ἀνθρώπου.
Αὐτά τά δύο ὅμως πᾶνε πακέτο!
Ἀλλά καί ἁπλᾶ σκεπτόμενοι, τόσους αἰῶνες, χωρίς αὐτή, δέν πετυχαίναμε τή χαλάρωση καί τήν εὐεξία; Ἡ γιόγκα μᾶς ἔλειπε;
Μήπως ἐπίσης, πρέπει νά μᾶς προβληματίσει ὅτι χῶροι πού ἀσπάζονται καί υἱοθετοῦν τόν ἀποκρυφισμό κι ἄλλα συναφῆ καί μή ρεύματα, καθώς καί πολλά, δυστυχῶς, γυμναστήρια λόγῳ τῆς παραπληροφόρησης γύρω ἀπό τό θέμα, προωθοῦν τή γιόγκα;
Ἄς δοῦμε ὅμως τί μᾶς ἀποκαλύπτουν οἱ εἰδικοί:
Σωματικοί κίνδυνοι.
Ἡ ἴδια ἡ Ἀμερικανική Ἕνωση Γιόγκα ἀποτρέπει τή χρήση τῆς γιόγκα στά παιδιά, ἀλλά καί στίς ἐγκύους καί θηλάζουσες μητέρες, ἐπισημαίνοντας ὅτι: «εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπικίνδυνο γιά τίς ἐγκύους νά κάνουν ἀσκήσεις γιόγκα, ἐξαιτίας τῆς πιθανότητας ἐμβολισμοῦ ἀγγείων μέ ἀέρα».
Ἐπίσης, πολλοί δάσκαλοι γιόγκα, ἀλλά καί ἡ Ἀμερικανική Ἕνωση Γιόγκα  τονίζουν τούς σωματικούς κινδύνους πού συνεπάγεται ἡ γιόγκα γιά τά παιδιά κάτω τῶν 16 ἐτῶν. Σέ διάφορες γιογκικές ἱστοσελίδες ἐπισημαίνονται μεταξύ ἄλλων καί οἱ ἀναπνευστικοί κίνδυνοι τῆς γιόγκα: ὑπεραερισμός, τραυματισμοί τοῦ διαφράγματος καί ἄλλων ἀναπνευστικῶν μυῶν καί κατάρρευση τῶν πνευμόνων ἀπό τίς ἀναπνευστικές ἀσκήσεις γιόγκα.
Πνευματικοί κίνδυνοι.
Ψυχιατρικές μελέτες ἀναφέρουν τίς ψυχιατρικές ἐπιπλοκές τοῦ διαλογισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ σύστημα τῆς γιόγκα, καί σοβαρές μελέτες ἐξειδικευμένων ψυχολόγων κατονομάζουν τίς ποικίλες βλάβες πού παρουσιάζονται στούς ἀνθρώπους πού ἀσκοῦν διαλογισμό καί γιόγκα.
Ἡ γιόγκα δέν εἶναι γυμναστική, ἀλλά πνευματικό μονοπάτι, τό ὁποῖο σύμφωνα μέ τίς μελέτες τῶν εἰδικῶν, ἀλλά καί τοῦ γκουρού Ραζνίς, μπορεῖ νά ὁδηγήσει σέ «προσωρινή ἤ μόνιμη ἀπώλεια τῆς λογικῆς».
Νά σημειωθεῖ δέ ὅτι καί ὁ γκουρού Satyananda, ἱδρυτής τοῦ Satyanandashram ὁμολογεῖ:  «Θερμά σᾶς παρακαλῶ ὅλους τούς ὁμιλητές καί ὅλους αὐτούς οἱ ὁποῖοι τήν ἐξασκοῦν νά μήν ὑποβιβάζουν τήν Γιόγκα κάτω τοῦ ἀληθινοῦ σκοποῦ της. Ἐάν θέλεις νά κάνεις γιόγκα μόνον γιά τήν ὀμορφιά σου, ὑπάρχουν γι’ αὐτό τό σκοπό τά κέντρα ὀμορφιᾶς. Παρακαλῶ πήγαινε σ’ αὐτά καί μήν ἔρχεσαι στά κέντρα τῆς Γιόγκα. Ἐάν θέλεις ἐπίσης νά φορμάρεις τό σῶμα σου, ὑπάρχουν καί κέντρα φυσιοθεραπευτικῆς ἀγωγῆς καθώς καί ἄλλα παρόμοια μέρη γιά νά πᾶς. Πήγαινε λοιπόν ἐκεῖ.
Γιατί στά κέντρα τῆς Γιόγκα θά πρέπει μόνο ὁ σκοπός τῆς ἀνάπτυξης τῆς συνειδητότητάς σου νά σέ φέρνει. Ἐάν δέν ἐνδιαφέρεσαι ἐσύ γιά αὐτήν τήν ἀνάπτυξη, τότε βεβαίως, μή διστάσεις νά ζητήσεις ἀλλοῦ αὐτό πού ζητᾶς».
Ἄρα τό ἰδανικό τῆς γιόγκα, δέν εἶναι ἡ ὑγεία καί ἡ εὐεξία, ἀλλά ἡ ἐξουδετέρωση τοῦ σώματος καί ὁλόκληρης τῆς προσωπκότητας τοῦ ἀνθρώπου…».
Ἐξάλλου εἶναι ἀνατριχιαστική ἄν ὄχι καί ἐξωφρενική ἡ ἀποκάλυψη ἀπό τόν «ἡγούμενο» τοῦ ναοῦ τῆς γιόγκα (Gorak Nat) στό Πακιστάν, σχετικά μέ τήν πραγματική φύση τῆς γιόγκα:  «ἡ γιόγκα εἶναι ἡ τέχνη τοῦ νά πεθαίνει κανείς, ὄχι τοῦ νά ζήσει!». «Ἁπλῶς πολλοί πωλοῦν τή γιόγκα στή Δύση σάν κάτι πού καλυτερεύει τήν ὑγεία».
Ἡ ἑλληνορθόδοξη κληρονομιά μας ἔχει ὡς κέντρο τήν ἐν Χριστῷ ἐμπειρία, τήν ἔνταξη τοῦ ἀνθρώπου στό μυστικό σῶμα τοῦ Κυρίου μας, διά τῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἔτσι συγκροτεῖται καί ὁλοκληρώνεται ἡ προσωπικότητα τοῦ παιδιοῦ. Αὐτά μᾶς δίδαξαν οἱ Ἅγιοί μας.
Αὐτούς δέν ἐπικαλούμαστε στίς δυσκολίες μας; Αὐτούς δέν ἔχουμε ὡς πρότυπα πάσης φύσεως ἠρεμίας καί εὐεξίας; Τί τόν θέλουμε τόν μουντό, καταθλιπτικό, μεσαιωνικό, μονιστικό, μπερδεμένο καί ἄκρως προβληματικό κόσμο τῆς γιόγκα;
Γιά ἄλλη μία φορά, τά παιδιά μας, οἱ μαθητές τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου, καλοῦνται νά λειτουργήσουν ἀναγκαστικά καί ἀνελεύθερα, ὡς πειραματόζωα, ἀδυνατώντας νά προστατευθοῦν ἀπό τήν πτυχή αὐτή τοῦ ἀποκρυφισμοῦ, μιά εὐθύνη πού βαραίνει, ἄν μή τί ἄλλο, ἐμᾶς τούς μεγαλύτερους, τούς θεσμούς, τήν κοινωνία, τό σχολεῖο, τούς γονεῖς, τόν καθένα μας προσωπικά.
Δέν θά ἀντιδράσουμε; Καί δέν εἶναι νά πεῖ κανείς «τό δικό μου τό παιδί δέν θά συμμετέχει», διότι εἰδικά ὅταν τέτοιου εἴδους τεχνικές γίνονται ἐνδιαμέσως τῶν ὑπολοίπων μαθημάτων, ποιός μαθητής καί δή τοῦ Δημοτικοῦ θά ἀρνηθεῖ μία καινούργια ἐμπειρία, στήν ὁποία θά μετέχουν οἱ περισσότεροι συμμαθητές του; Ἀλλά καί πέρα ἀπό τήν ψυχοσωματική βλάβη πού τά συστήματα αὐτά ἐπιφέρουν, δέν καταλαβαίνουμε ὅτι ἀνελέητα, ἀπό παντοῦ, κάποιοι χτυποῦν τήν Ὀρθοδοξία μας;
πηγή: "ΔιάλογοςΕνημερωτικό περιοδικό διορθόδοξου συνδέσμου πρωτοβουλιών γονέων 
βλέπε και : http://24gr.blogspot.com/2012/01/blog-post_9393.html

Αναγνώστες