Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Η Αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή

Η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστής, μας προετοιμάζει, με  έντονη προσευχή, νηστεία, άσκηση και κάθαρση, να δεχθούμε και να προσκυνήσουμε τα Άχραντα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού.
Η νηστεία είναι ο πρώτος τρόπος ασκήσεως που προβάλλεται έντονα τις ημέρες που ακολουθούν. Ο ίδιος ο Ιησούς, αν και αναμάρτητος, νήστευσε σαράντα ημέρες και νύχτες ως υπόδειγμα για τους πιστούς.
Η νηστεία δεν είναι σκοπός αλλά μία θυσία την οποία κάνουμε για την αγάπη του Χριστού. Αποτελεί ακόμη και ένα τρόπο για να δυναμωθεί η θέλησή μας αρχίζοντας από τα απλά, από την αποχή δηλαδή της τροφής  και οδεύοντας στα μεγαλύτερα, στην αποχή από τα πάθη και την αμαρτία.
   Το δεύτερο που προβάλλεται έντονα την ευλογημένη αυτή περίοδο της Εκκλησίας μας είναι η μετάνοια.
   Με την πένθιμη φαινομενικά αυτή περίοδο, καλούμαστε να στραφούμε και να εξετάσουμε πιο έντονα τον εαυτό μας. Ν’ αφήσουμε τη ζωή της φθοράς, του θανάτου και της αμαρτίας και να βρεθούμε μέσα στην αγκαλιά του γεμάτου αγάπη Θεού μας.
   Το τρίτο το οποίο προβάλλεται ιδιαίτερα, είναι η προσευχή.
Η Εκκλησίας μας πολλαπλασιάζει τις Ιερές Ακολουθίες της.
 Η προσευχή είναι η πρόσωπο με πρόσωπο συνομιλία του ανθρώπου με το Θεό.
Μιλούμε με το Θεό χωρίς υποκρισίες. Τον παρακαλούμε να μας στείλει το θείο Του έλεος, να μας χαρίσει την άφεση των αμαρτιών, να μας δωρίσει την θεία παρηγοριά που μόνο Αυτός μπορεί να δώσει και ν’ αναπαύει τις κουρασμένες και πληγωμένες ψυχές.
   Η προσευχή στον Οίκο του Θεού, όπου ενώνονται οι φωνές όλων των πιστών μαζί και τις οποίες ο Ιερέας  παίρνει και τις κάνει ευχές και τις προσφέρει ως εύοσμο θυμίαμα μπροστά στο θρόνο του Θεού, αλλά και η προσευχή στο σπίτι μας, διαβάζοντας το Απόδειπνο, την Παράκληση, τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας, ή με το κομποσχοίνι μας λέγοντας το: ΄΄ Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με΄΄ , ανεβάζουν την ψυχή στα ύψη του ουρανού, την οπλίζουν ενάντια στους δαίμονες, κάνουν το Φιλάνθρωπο βλέμμα του θεού να έρθει επάνω μας και να μας δώσει αυτό που είναι για το συμφέρον μας.
   Το τελευταίο τ’ οποίο θ’ αναφέρουμε ως χαρακτηριστικό αυτής της περιόδου και με το οποίο ανοίγει η Μ. Τεσσαρακοστή είναι η συγχώρεση.
   Διαβάζουμε στην επί του Όρους ομιλία του Κυρίου μας: ΄΄ Συγχώρεσε τον αδελφό σου για να σε συγχωρέσει ο Θεός ΄΄.
   Καλούμαστε και εμείς αδελφοί μου, τη θυσία μας προς τον Θεό και ενοοώ την προσευχή, τη νηστεία, τη μετάνοια μας, για να γίνουν δεκτά από τον Κύριο μας  να τα προσφέρουμε με καρδιά αγαθή και ανάλαφρη από μίσος, κακίες και εμπάθειες που τυχόν υπάρχουν μεταξύ μας.
Ας μην ομοιάσουμε με τον Φαρισαίο της παραβολής, ο οποίος ενώ νήστευε μισούσε, ενώ προσευχόταν κατηγορούσε, ενώ μιλούσε με τα λόγια του Θεού η καρδιά του ήταν μακριά από το Θεό και τελικά ο Κύριος τον κατέκρινε, γιατί όλη του η ζωή ήταν ένα ψέμα.
   Ας συγχωρέσουμε αδελφοί μου ο ένας τον άλλο, για να συγχωρήσει και ο Κύριος τις δικές μας αμαρτίες και να μπορέσουμε μαζί με την Ανάσταση του Χριστού να εορτάσουμε και την δική μας προσωπική Ανάσταση από τα πάθη και την φθορά! Αμήν.

Αναγνώστες